Misschien wordt het ooit anders. Misschien zoek ik ooit de weg van het minste werk. Haalt onderhoudsvriendelijkheid het van esthetiek. Verkies ik praktisch boven mooi. Wil ik tegels die niet vlekken of ramen zonder verdelingen, tafels zonder barsten en nergens nog een bloem of plant. … Lees verder spannend buitenleven
Zo oogde het daar op zondag: grauw en kleurloos als een drenkeling die levenloos aan land lag, geborgen onder een zompig grijswollen deken. Een aan-wakker-ende wind vernevelde zilt zeewater op onze aangeslagen brilglazen en vertroebelde het zeezicht. De Polder mag dan al een … Lees verder Anna zag de Verdronken Zwarte Polder bij grijsweer
aan zee is het strand net zo afgeborsteld* als de lucht erboven een heel klein scheepje op een volle zee en wij daarin met z’n twee schelpjes rapen, waar is de tijd? een kind vergeet in geen eeuwigheid *afgeborsteld: is ook Vlaams voor ‘netjes … Lees verder in gedachten
Het gras ligt bezaaid met paardenbloemen. Madeliefjes steken hun kopjes boven het maaiveld en de lucht zit vol pluisjes. Dat is het kader vandaag. Voor herinneringen aan de zonnige dagen die zijn omgeslagen. Voor wensen en verwachtingen voor de warme die nog voor ons liggen. … Lees verder pluisjes in de wind
er was eens een vertroebeld gevoel ~ het gistte langzaam en zwol ~ als kwaakblazen van een kikker in een lentepoel ~ en op een dag … KNAL! ~ een prinses schreeuwde zich iets in en later ook uit haar keel ~ niemand die het … Lees verder cultuursprookje
En dan kleuren akkers weer uitbundig geel, alsof ze ’s nachts een wolk saharastof over zich heen kregen of een bolwassing met saffraan. En als je goed kijkt, zie je de hand van een impressionist, die ijlings het momentum vangt en er snel een zon bijveegt … Lees verder moet er nog geel zijn?
–Refrein– Deel mij maar, bij de onzin in, bij de onzin in, bij de onzin in. Deel mij maar, bij de onzin in. uit Onzin van Bram Vermeulen Vandaag, in de categorie ‘deel mij maar bij de onzin in’, en omdat de schrijfboog niet altijd … Lees verder bij de onzin in, bij de onzin in
1 mei 1968 en vijftig jaar geleden … Ik ben bijna zes, zit aan een grote houten tuinbank middenin het bos en lepel een kommetje soep met balletjes uit. Boven mijn hoofd houdt een gigantisch rieten luifel de schaarse zonnestralen tegen. Met tientallen zitten we … Lees verder werelden van verschil
Het was de volle maan. Het was de regen. Het was het lied. En de zwarte jurk van Sennek. Het was het lied. Het was de regen. Het was de volle maan. En de echo. Echo. Van het lied en de regen bij volle maan. … Lees verder een kwestie van tijd
Vanaf de vensterbank achter het hardhouten livingraam hoor ik een vrolijk getwitter. Als ik opkijk, zie ik hoe twee verliefde pimpelmezen met frisblauwe pet en geelwitte wangen zich te goed doen aan de rijpe zaadjes van overwinterde mezenbollen. Met kop en gele borst duiken ze tot … Lees verder heel klein momentje
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.