cultuursprookje

er was eens

een vertroebeld

gevoel

~

het gistte langzaam

en zwol

~

als kwaakblazen

van een kikker

in een

lentepoel

~

en op een dag … KNAL!

~

een prinses

schreeuwde zich iets

in en later ook uit haar keel

~

niemand die

het hoorde,

niemand die wat

had gezien

~

halfverdoofd veegde ze de

brokstukken van een lange betovering

onder

de stermagnolia

~

en dook

galopperend

de nacht in

~


  • Schrijfoefening bij een foto. De foto is van Thijs, een achtjarige’ jonge prins’ die daarvoor vorig jaar door het WNF be-kroon-d werd met een Photo-Award.
  • Ik noem het ‘cultuursprookje’: de verzinner ken je (de sprookjeselementen ook), het thema leefde de voorbije weken in de ons omringende realiteit, onderhuids woelt wat maatschappijkritiek en het einde is poly-interpretabel. Ook in de zin van ‘een nieuw begin’! šŸ˜‰ Na verloop van tijd.

16 gedachtes over “cultuursprookje

      1. Oei! Ik heb in mijn hoofd misschien weer stappen overgeslagen. Het is dan ook eerder symbolisch en surrealistisch van aard. šŸ™‚

        Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.