ondersteboven

  bomen groeien uit hun takken en in het water drijven wolken   foto ‘Throwback Thursday’ : genomen tijdens een wandeling op het Ijsepad met ons kleinzoontje. 🙂  

wat januari in petto had

al fietsend malen je benen als waren ze baggermolens heel wat memorabels naar boven dat ze je hoofd in kieperen je moet er het beste uit kiezen en dat dan zien te onthouden Anton Korteweg ( in Het leven deugt. Althans op onderdelen. 2017) Niet dat ik met dit weer het in mijn hoofd haal…

lieve briefjes

je hult je in de kleur van de zee en net als het ruisen van de golven neem jij zoveel rust met je mee #liefbrief 2018 Uit een mozaïek van ‘lieve briefjes’ op Instagram kies ik er eentje uit om te visualiseren. Begin oktober. De vakantiedrukte voorbij. Een vrouw op een najaars strand. Op blote…

het stond in de krant …

Zo ben ik niet De bovenburen hebben een kind op bezoek. Het kind bleef bij de bovenburen slapen. Urenlang trippelden kindervoeten boven me heen en weer. Mijn plafond zakte net niet in van een kabouterdans. In de gang ruikt het naar stront. Ik moet me beheersen om niet de trap op te lopen, het kind…

golfspel

met het schuim op de lippen, een golfpartijtje aan het noordzeestrand ~~~ Uit het arsenaal zee- en strandfoto’s in mijn wolkopslag. 😉

weerpraatje

zo beschouwd is de lucht één groot strooivat ~ mistkorrels over het vergrijsde winterland ~ dwingen elk uitzicht de mist in Ik weet niet hoe het bij jullie de voorbije weken zat, maar hier overheerste het grijs. Vanuit de eethoek (foto bovenaan) veranderde ons uitzicht nauwelijks. De zon deed één schuchtere poging om door de…

dat licht

aan zee breekt het licht anders dan aan land maar o zo rimpelend mooi Wij waren zelf helaas niet aan zee met Oudjaar. Dan maar surfen op deinende gedachten. Grasduinend tussen foto’s. Me lavend aan het licht van een kakelvers jaar en bubbelzoete herinneringen. Gelukkig Nieuwjaar!

hinkelspel

Geduffeld in jas onder jas, met dikke kousen in nog dikkere schoenen en gelokt door een verleidelijk zonnetje, verliet ik mijn kerstcocon en stapte het barre winterweer in. Het had iets van een hinkelspel: voet na voet en tussen strepen heen en weer huppelde ik me warm en tevree, ondertussen foto’s rapend voor deze e.d.i.t….

kerst in/and the city

een nieuwe kerst komt aangewaaid ~ professioneel verlicht en uitgestald onder  een wassende maan ~ wacht de stad ~ op een startschot ~ dat de stilte van haar wonderland vertrappelt ~ straks schuifelen weer duizenden voeten met koude neuzen  tussen geuren en stalletjes vol overvloed ~ in de schaduw van geschiedenis warmt een echte stal zich…

“in je kracht staan”

Het heeft iets van “ik heb zoiets van“. Plots duikt het op uit de diepten van het niets. Geen levende ziel die weet waar het vandaan komt en toch wordt het in geen tijd, bij tij en ontij, gebruikt alsof het altijd bij de taal heeft gehoord. En eens je ervoor open staat, – al…