De zomer vliegt voorbij als muggen aan het avondlicht. Bijna september.
De zomer vliegt voorbij als muggen aan het avondlicht. Bijna september.
verscholen tussen grasgroen en zomerbloemen: dit geurparadijs Eéntje voor het weekend. 😉 Restfoto Versailles, augustus 2017.
Ik weet niet hoe het bij anderen is, maar bij mij wekken opsporingberichten altijd onrust. Alsof een fractie van de rusteloosheid van de gezochte en de ongerustheid van de zoekenden zich via de ogen een weg naar binnen baant. Want de foto’s zijn zelden flatterend. … Lees verder onrustwekkend
En zo zitten we hier – côté jardin – op ons terras met ontbijt, twee kranten en met elkaar. Op de achtergrond klinken enkele vogels en het water van onze nieuwbakken fontein. Natuurlijke geluiden tussen het gezoem van auto’s in de verte. Heel even klaarde … Lees verder de geur van regen
A Sunday well-spent brings a week of content(ement) Als dat geen mooie is voor een zonnige dag als vandaag (het tussen haakjes is een toevoeging uiteraard 🙂 )! En hij sluit perfect aan bij een Brainwash Talk van psychiater Dirk De Wachter die ik beluisterde. … Lees verder quote op zondag
zonder last van stramme spieren of schurende scharnieren rekt ze zich tot aan het strand, doet wat koprolletjes en plooit nadien weer helemaal terug. meerdere keren per dag, jaar in, jaar uit, en ontelbare eeuwelingen lang. corpulent maar met nauwelijks iets om het lijf … Lees verder lenige landschappen 1 ~ de zee
De nacht zat vol bliksem en ik vol warme watten. Met van die stekeltjes die een woelrat van je maken in plaats van een (schone) slaapster. De laatste wakkere blik op de wekker viel om een uur of vier. De eerste van de ochtend nog … Lees verder een tussentijdse balans mét zonnehoed
Omwegen horen wegen om te zijn. Met een doel voor ogen, neus en oren, om te zien, ruiken, horen. (Matthias Verbergt – dS 6 augustus 2018) Sommige verhalen zijn zo apart dat ze vragen om omwegen. Wegen ‘om’ de kortste of snelste weg naar huis. … Lees verder een ommetje waard
Van zodra schaarste dreigt, wordt de mens weer dier. Gaat ie scharrelen, hamsteren of ophopen. Zonder buidel maar mét bidons. En maar water zeulen van hier naar ginds en terug. Een struggle for life met een survival of the quickest. Het plaatje heeft gelukkig ook … Lees verder het water is nog altijd nat
oude kloostertuin in een witbloeiend habijt. een (r/l)ust voor het oog. Restfoto van de stemmige, Romaanse kloostertuin binnen de Basiliek van Cavaillon. Het klimmetje waard! 😉
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.