de geur van regen

En zo zitten we hier – côté jardin –  op ons terras met ontbijt, twee kranten en met elkaar. Op de achtergrond klinken enkele vogels en het water van onze nieuwbakken fontein. Natuurlijke geluiden tussen het gezoem van auto’s in de verte.

Heel even klaarde het op en probeerde de zon een doorbraak te forceren, maar nu zit de hemel weer potdicht. Dichtgetimmerd als met een grote loodgrijzen plaat. Zoals voorspeld, begint het te regenen. Eerst druppeltjesgewijs, dan gestaag harder en harder. De geur van regen nestelt zich tussen mijn neushaartjes en verdringt die van koffie. Het geroffel van de regen overstemt het geluid van de fontein. De echtgenoot trekt de stekker van het pompje eruit en we maken zoon vier klaar voor de dagopvang in de zorginstelling.

Ik denk terug aan een artikeltje dat ik enkele weken geleden las en op mijn smartphone bewaarde. Over hoe het komt dat we de regen kunnen ruiken. Die geur van regen heeft trouwens een prachtig klinkende Griekse naam. Petrichor. Van petra, steen of rots en ichor, de gouden vloeistof die door de aders van de Olympische goden en onsterfelijken stroomde. De term werd iets meer dan 50 jaar geleden door twee Australische wetenschappers gelanceerd. Op stenen die lange tijd waren blootgesteld aan warmte en droogte, troffen ze na stoomdestillatie – een techniek voor de extractie van etherische oliën – een gelige, olieachtige vloeistof aan die de typische geur van regen verspreidde.

Uitgerekend vandaag heeft ook de Standaard een artikel over de geuren van de zomer. Daarin lees ik bovendien dat een plensbui in de bodem bacteriën doet opleven die geosmin afscheiden, een stofje met een uitgesproken aards aroma, dat ook rode biet zijn befaamde/beruchte grondsmaak geeft. Aha! 🙂 Vandaar dus dat we de geur van regen vaak beschrijven in termen van grond of aarde.

Tot slot nog een weetje voor gevoelige neuzen: wil je een superruiker worden met een topneus om de wereld rondom je volop te kunnen ruiken, dan ga je best met wat honger en goed gehydrateerd op pad. Liefst met niet meer dan één glas alcohol in je lichaam en zonder parfum want dat zorgt voor ruis op je geurperceptie.

Het is maar dat je het weet. 😉


bronnen:

http://www.eoswetenschap.eu

de Standaard, 13 augustus 2018


 

Categorieën:het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, leesvoer, losse gedachten, over handicap enzoTags: , , , , , , , , , , ,

36 Comments

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.