vallende blaadjes kennen geen hoog-moed, enkel hoog-nood en een moet 😉 Nog even en ze ogen en klinken hopeloos achterhaald, de odes aan de herfst en zijn geurende kleuren. Nog even dus. Terwijl hij een laatste spurt trekt, tussen laatzomer en wintersolstitium in. Dat herfst … Lees verder van de geuren en de neus
whenever you are creating beauty around you, you are restoring your own soul ~ Alice Walker Schoonheid als balsem voor de ziel dus. Het Schone Scheppen. Uit het niets. Of uit oude spullen. Iets moois maken. Voor jezelf, voor de ander. Hét mooi maken … Lees verder balsem
“Het ging in een tv-debat over datgene waarover tv nu te debatteren heeft, het ging over excessieve ego’s. Hun oorzaak, hun gevolgen. Onderweg viel het cruciale concept van De Afwijzing. Dat de grensoverschrijder het daar lastig mee heeft, en dat dit zacht uitgedrukt is. Maar, … Lees verder De Afwijzing
als ik rondom mij een grens aangeef en jij stapt er ongevraagd overheen, dan is dat overschrijding, toch? waarom dan kwarteldoof ontkennen of met een kwinkslag minimaliseren? omdat ‘overtreders’ hoe dan ook eerste én laatste viool willen spelen? … ze weten nauwelijks van ophouden en blijven de klankruimte van … Lees verder … tot er snaren springen
Poets en strijk waren eindelijk aan de kant en de novemberzon scheen volop. Ik trok mijn jas en zevenmijlslaarzen aan en besloot het pad in de andere richting af te stappen. Weg van het dorp, in de richting van het bos. Sinds kort zijn er … Lees verder als in een kinderboek
Hij ligt weer achter ons, de pauze-tijd. En toch is hij nu ook een beetje van ons. En in ons. Want al komen die dagen nooit meer terug, ze laten wel wat kruimels achter op onze tafel. Ik veeg ze netjes bijeen in een herinnering en … Lees verder ‘kleine dagen’*
pauze-tijd is zalig-heid een ogen-blik op ‘snooze’ en ‘off’ ik vouw meer ruimte om me heen, her-adem demp prikkels en ge-mier en kies met wie of wat ik nog verbind pauze-tijd is zalig-heid
samen een Nørdic Mist Agrumes drinken op onze grijzende, herfstige leef-tijd 🙂 Heverlee, Brasserie Jacht 500, 25 oktober 2017, een grijze woensdag in de herfst
zoals een eend allenig op zoetrimpelend water drijft, zo lijkt ook soms de mens ~ een solovaarder die wegebt van de ander en even ook van zichzelf ~ maar gelukkig nooit voor lang Vanochtend reikte dit logje gewoon tot hier. Was dit wat ik … Lees verder solovaarders
Ik zou maar wat graag minder op sociale media struinen en meer en langer wegduiken in een goed boek. Dat lukt voorlopig niet echt en het ligt ook niet zo eenvoudig. Om verschillende redenen. Concentratievermogen, of het gebrek daaraan, is er, drie jaar na de … Lees verder jongensmama
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.