er waren nog geen pampers of kleedjes van biokatoen, geen babyborrels en ook geen smartphone ’s zondags werd je te kijk gezet bij bomma op de toile cirée in een pisdoek met veiligheidsspelden en een gesteven kleedje en één nonkel maakte alle foto’s voor het nageslacht … er is sindsdien veel veranderd en … Lees verder 8 ~ baby’s kijken begin jaren zestig
is door Natuurpunt uitgeroepen tot meest levende rivier van Vlaams-Brabant. Onze beek, een rivier? Het beekje achter ons huis? “De levensader van drie druivengemeenten” lees ik ergens. En toch moet het één van de kleinste riviertjes van ons land zijn. Op twee uurtjes – voor … Lees verder De Ijse
Late liefde noemt men het. Of liefde op leeftijd. Zij, net vijftig. Hij, een prille zestiger. Allebei met een verhaal. Een huwelijk en een scheiding achter zich. Ze kennen elkaar al een hele tijd, maar de vonk sloeg pas veel later over en vrijdag zijn … Lees verder late liefde
De weergoden lijken te slapen, want het is een zonovergoten, wolkenloze woensdag hier in Dijleland. De dag die pal in het midden van de week staat. Dat hebben die Duitsers goed gezien. Praktisch en pragmatisch. Samen met de Engelsen houden wij het met Wodan mythischer … Lees verder Wodans dag
Als het moet, kan een mensenkind overleven op water en bessen. Op drinkbaar water en niet-giftige bessen wel te verstaan. Daar zijn al voorbeelden van bekend. Van wolfskinderen bijvoorbeeld. Kinderen als Mowgli, maar dan echte. Die tot zelfpluk verplicht worden uit zelfbehoud. Wie vandaag aan … Lees verder het nieuwe blauwe goud
Zondagmorgen, 7:30. Ik zit op een retro-wave en hobbel op mijn fiets naar de bakker. Terwijl ik ook de auto had kunnen nemen. Niet dus. Vandaag werk ik op twee wielen. En dat is verkwikkend. Want op het pad naast de beek kom je geen … Lees verder causerietje op zondag
op deze negende augustus 2016, ligt het nieuwe beton dat het terras in zijn definitieve vorm giet uit te harden onder de elementen. Nu eens zon, dan weer dreigende wolken, maar altijd wind en een buitentemperatuur die te koud is voor de tijd van het … Lees verder As we speak 2.0,
Ziezo. De eerste verfklus van de vakantie is een feit. De vegen op gezicht en armen zijn uitgewist. Alleen de spat in het hoekje van mijn gelakte teennagel zit er nog. En ja, de energietank is weer effen leeg, maar daar gaan we nu niet … Lees verder over schilderen en overschilderen
Ik lijk wel gekrompen. Te klein voor mijn gewicht. En uitgedijd bovendien. Heel vervelend, zeker als je een mooi passend kleedje zoekt voor een trouwfeest later deze maand. Belastend ook voor spieren en gewrichten, maar daar zijn kinesisten voor. Nee, er moet dringend iets gebeuren. … Lees verder Anna gaat lijnen
Niet vliegen maar fladderen. Dat is wat vakantiedagen zouden moeten doen. Gewoon even blijven hangen boven het veld met zonnebloemen en wat vrolijk op en neer bewegen. Een beetje vlinderen of dartelen. Licht en speels. Zonder hartritmestoornis. Want ook dat heet fladderen. Het snelle, ritmische … Lees verder een ander ritme
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.