een barst een deuk een rimpel of wat mos ~ wie maalt erom ~ op een zomerse dag in mei ~ als de deur naar het terras al vroeg open staat ~ vogels zingen op het dak en in de bomen ~ zoon vier de … Lees verder mijmeren op zondag: zénitude
een barst een deuk een rimpel of wat mos ~ wie maalt erom ~ op een zomerse dag in mei ~ als de deur naar het terras al vroeg open staat ~ vogels zingen op het dak en in de bomen ~ zoon vier de … Lees verder mijmeren op zondag: zénitude
Een grote, treurende boom. Met oude wilgentakken die ietwat bijzondere vormen hebben aangenomen. De boom staat midden een oude tuin. Een kloostertuin bovendien. Een plek met een beladen geschiedenis want het was hier dat de Duitsers onder leiding van Generaal von Beseler in 1914 hun … Lees verder In Tildonk staat een boom …
als een glasgordijn hangt het licht over het strand ik trek het niet op restfoto: strand van Breskens in Zeeland, 11 mei 2018.
Neem een tuin vol groen. Kies er de mooiste beuk uit en rol je zomerse ligstoel tot aan zijn voet. Veeg dan een zon aan de staalblauwe hemel en blaas een zuchtje wind over het plaatje. Leg je ikje even neer, met of zonder boek, sluit je ogen, … Lees verder recept voor een luilekker moment
3 uur en 6 minuten. Zoveel slaap had mijn ‘nachtwacht’ van maandag op dinsdag geregistreerd. Zoon vier was niet in zijn nopjes, om het met een understatement te zeggen, en dan moeten ook wij het bed uit. Hij wilde zijn hoofd niet neerleggen, had ergens … Lees verder van ditjes en datjes
zwevend tussen wit gewolkt en gasblauw ~ luchtkastelen in een draagmand ~ beneden wuift nietsvermoedend het fluitenkruid restfoto: Breskens, Hemelvaartweekend 2018.
Misschien wordt het ooit anders. Misschien zoek ik ooit de weg van het minste werk. Haalt onderhoudsvriendelijkheid het van esthetiek. Verkies ik praktisch boven mooi. Wil ik tegels die niet vlekken of ramen zonder verdelingen, tafels zonder barsten en nergens nog een bloem of plant. … Lees verder spannend buitenleven
Zo oogde het daar op zondag: grauw en kleurloos als een drenkeling die levenloos aan land lag, geborgen onder een zompig grijswollen deken. Een aan-wakker-ende wind vernevelde zilt zeewater op onze aangeslagen brilglazen en vertroebelde het zeezicht. De Polder mag dan al een … Lees verder Anna zag de Verdronken Zwarte Polder bij grijsweer
aan zee is het strand net zo afgeborsteld* als de lucht erboven een heel klein scheepje op een volle zee en wij daarin met z’n twee schelpjes rapen, waar is de tijd? een kind vergeet in geen eeuwigheid *afgeborsteld: is ook Vlaams voor ‘netjes … Lees verder in gedachten
Plateau van Duisburg. Zuid-Dijleland vanochtend. geen vuiltje aan de lucht. een vliegtuig trekt een streep in een blauw kader. Ik breng zoon vier naar de zorginstelling en stap dan nog even het inclusiepad op. De zon schijnt opnieuw volop en in de verte … Lees verder (g)een vuiltje aan de lucht
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.