Het is 2 november. De dag van alle zielen. Levende en dode. In een decennium dat bijna zijn laatste adem uitblaast. Najaarswinden waaien over tuinen en kerkhoven. Blazen weg al wat los(zi)t. maar zelden de herinnering aan wie er niet meer is. Verdriet uit liefde … Lees verder van feniksbossen en een Postkantoor met grote P
Het is woensdagnamiddag, iets voor half drie. Ik parkeer mijn auto aan de zorginstelling van zoon vier voor een opdracht binnen mijn redactioneel vrijwilligerswerk. Het is feest vandaag en al wie middenin deze herfstvakantie niet naar huis is, is halloweenig welkom. Ik verwacht dus overwegend … Lees verder griezelen in de zorginstelling
Lieve lezer De meeste draken halen hun neus op voor lezen. Ze briesen en roken en broeden op hun vangsten. Een sappige ridder als avondeten is het enige wat ze willen (het zwaard spuwen ze gelukkig uit 😉 ). En daarna gaan ze slapen op … Lees verder het is weer lettertijd
hoog boven de vogels uit kon je de stilte horen ruisen tegen de wind ~ je kon de stilte ruiken als vocht dat uit holen slaat ~ de stilte kon je proeven herfstzwammend tegen je huig ~ de stilte kon je voelen in elke porie … Lees verder met alle zintuigen
Tegen de heuvel aan de overkant van onze tuin kleeft mist. Een wazige, gelaagde sluier die het felle geel en het roestige bruin van de herfst tempert. Vandaag is rozezakkendag*. Een moment van gluren bij de buren. Want willen of niet, wat er in hun … Lees verder maandagochtend
in de wilg hangt nog een pompoen; wie niet weg is, is altijd gezien 😉 Fijne zondag!
Wolken leunen op het land, delen en dragen samen hun zwaarte. foto: Wolken boven ons dorp vanochtend. Flow. Hoe leef je het leven? Inzichten voor daily life. Het boekje lag bij een vriendin op de salontafel. Woorden die troosten in dagen vol ellende. Enkele minuten … Lees verder hoe het leven te leiden
“als iedereen altijd de stroming van de rivier volgt, eindigen we allemaal samen in zee” Pascal Kerkhove in De Zondag Een hapklare, behapbare quote. Tussen een slok koffie en een hap van mijn pistolet in, op een onbewaakt zondagochtendmoment, moet hij naar binnen zijn geslopen. … Lees verder met de stroom mee en soms ook niet …
tamme kastanjes in hun hemd gezet op het slagveld van de herfst
En weer lag er zo’n brief in de bus. Handgeschreven en helemaal in drukletters. Alsof elk woord nadruk behoeft. Het eerste wat ik dan doe, is de echtgenoot bellen. Om stoom af te laten, om te kalmeren. Nadien zoek ik een tweede, betere adem en … Lees verder zonder titel
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.