in tijden van corona

Deze dagen zetten een komma in onze volle zinnen van drukte. Stil. Zeggen ze. Adem. Zoek de verte. En toch. Laat je raken. Door nabijheid van mensen. Door schoonheid en stilte. Zeker nu. Vooral nu. Luister. Zeggen ze. De komma en hoe ze zin geeft. Marlies Verdoodt In tijden van corona, als afstand houden de…

verzopen tuin

Omdat alles doornat is, de dompelpomp in de kelder om het uur aanslaat, ons groene laantje al dagen onder water staat en ik dat hele regengedoe hart(s)grondig beu ben … op een zeldzaam zonnig moment loop ik door de verzopen tuin, een zee van zoet regenwater. de verzadigde bodem zuigt als een zeem. ik zwelg…

“Blijf in uw kot!”

Een ware kunst, goed en efficiënt communiceren in tijden van crisis. Een kunst die lang niet iedereen gegeven is en die, als we experten terzake mogen geloven, aan vijf, tien tot zelfs twintig gouden regels zou moeten voldoen. Sinds de uitbraak van het coronavirus zijn er wereldwijd nogal wat ‘communicatiestijlen’ de revue gepasseerd. Van doofpotzwijgen…

eindelijk

There’s a place up ahead and I’m goin’Just as fast as my feet can fly Creedence Clearwater Revival Eindelijk is ze nog eens op het appel. De zon. Stralend aan een staalblauwe hemel met hier en daar een wolkje wit. Ik breng zoon vier naar de zorginstelling en besluit het inclusiepad af te lopen. Of…

wroeten op iets kleins

Zo’n dag is vandaag: het jonge jaar viert een extraatje, het Vlaamse koersseizoen wordt op gang geschoten, de volgende verfklus is achter de rug, ons huis is weer wat ontspuld, 2/3de van de stormschade is hersteld, ons prinsesje wordt 2/3de jaar en toch … Ondanks al dat moois ben ik een beetje triest. Want Deprez…

maskerade

onder het mom van carnaval mag de wereld op zijn kop foto: Google Images

vergankelijkheid

hoe alles weer wordt wat het was wolken op de vlucht wind die woorden plukt opstuivend zand heel even oogt klif ook kathedraal en dan weer niet(s) Een restfoto van het zandsculpturenfestival in Oostende afgelopen zomer.

kapperslatijn

Een mens is nooit te oud om te leren. Dat bleek vandaag in het nieuwe kapsalon in het dorp. Ik weet nu eindelijk wat ik heb. Wat ik al jaren op mijn schouders draag. Een carré plongeant court. Classique. Zonder mèches. Ik verdraag geen zilverstrips in mijn haar en kleur het grijs, met het oog…

zondag met Dennis

het waait, het rammelt het loeit en het knapt; uit een foto stijgt rust op Met dank aan mijn Facejaardag die deze foto in herinnering bracht. Ik nam ‘m een jaar geleden in het Park van Tervuren. Op een koude, maar volstrekt blauwluchtige dag. Van wind was toen geen spoor.

alternatieve liefdesverklaring

je zei we zijn net als cake twee delen uit hetzelfde hout ik ben de confituur en jij bent wat het baksel overeind houdt ik moest lachen om je poëzie maar wat je zei was raak: je zorgt voor daverende grondvesten en dat ik het leven smaak tekst: ANKER (ankergedichten op IG) foto: De Zoete…