Dat lied van Crowded House. Het hangt al even aan de takken van mijn oren: de noten, dauwdruppels in een web, de woorden, tollend als een blad in de wind. Vier seizoenen in één herfstdag. En oktoberdagen vol contrast. Met heerlijk zomerse terrasjes, uitgestald tussen … Lees verder “four seasons in one day”
is het gras weer even groen als voor de hitte van de zomer; het gros van de buxus eveneens. staan de eerste stokrozen van eigen kweek rozig en soms roodaangelopen te wuiven in de wind. is de ‘Bouquet Parfait’-roos aan haar weelderige, rozige herbloei begonnen. … Lees verder Ondertussen in de tuin …
tamme kastanjes en bomen die loslaten … herfst op een bedje Herfsttafereel in de tuin. 🙂
pop-up paddenstoel de grasmaaier maakte er abrupt een eind aan ~ Het gebeurde zaterdagnamiddag. Genadeloos werd hij van de baan gemaaid, verhakseld en nadien weer uitgestrooid. Maar gelukkig niet vergeefs. In zijn voet-sporen groeit altijd weer nieuw leven. En hoop. Een hele hoop.
er viel motregen op kousenvoeten sloop Herfst weer wat dichterbij De dag begon gisterochtend, vroeg. De spieren en gewrichten stram en pijnlijk na een week zonder kiné en enkele weken na de hittegolfjes. Het is een verschil van dag en nacht. Geef ze warmte … Lees verder de dag in drie haiku’s en wat woorden
vallende blaadjes kennen geen hoog-moed, enkel hoog-nood en een moet 😉 Nog even en ze ogen en klinken hopeloos achterhaald, de odes aan de herfst en zijn geurende kleuren. Nog even dus. Terwijl hij een laatste spurt trekt, tussen laatzomer en wintersolstitium in. Dat herfst … Lees verder van de geuren en de neus
De echtgenoot en zoon vijf zijn vanochtend al vroeg de deur uit. Ik drink nog een kop koffie en hang wat boven de krant. Van waar ik zit, kijk ik recht de tuin in, het grote grijs tegemoet want de lucht is al even donker … Lees verder een herfstachtige ‘as we speak’ met een te lang uitgevallen zijsprong
desolaat mistroostig staart het toupetje vanop een houtstronk naar het Ijsewater Eén van de honderden restfoto’s van mijn wandelingen door Zuid-Dijleland. 🙂
op een bed van meer mos dan gras groeit een laatste witte paddenstoel
pauze-tijd is zalig-heid een ogen-blik op ‘snooze’ en ‘off’ ik vouw meer ruimte om me heen, her-adem demp prikkels en ge-mier en kies met wie of wat ik nog verbind pauze-tijd is zalig-heid
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.