de tussentijd

two roads diverged in a wood and I – I took the one less traveled by (Robert Frost in The Road not Taken) Zowat anderhalve week geleden, in een meer gewonnen dan verloren uur, parkeerde ik mijn fiets aan de voet van een bos vlakbij. Het was daar, na een flauwe bocht naar links, dat…

met alle zintuigen

hoog boven de vogels uit kon je de stilte horen ruisen tegen de wind ~ je kon de stilte ruiken als vocht dat uit holen slaat ~ de stilte kon je proeven herfstzwammend tegen je huig ~ de stilte kon je voelen in elke porie van je wandelhuid ~ en overal kon je haar zien …

in alle vroegte

in de stilte van de ochtend houdt de dag nog even haar adem in ~ het is fijn ontwaken in een wereld die slaapt ~ als de nachtuil niet langer roept en de vos geen poten meer zet in de nacht ~ ik zet koffie, lees de krant en wacht   

Buiten rukt een wind …

Buiten rukt een wind als uit de herfst. Het lentegras, bezaaid met gevallen takken en losgeslagen rozenblaadjes, ligt en staat in schril contrast met dit onberoerd, ademloos tafereel. Een glasheldere illusie die licht vangt en ook weer loslaat. Generaties lang al staat zij in quarantaine, voor éénieder te kijk en te luister in breekbare stolpstilte. …

stekelbaarzen tussen nu en toen

Het kwam door de stekelbaarzen. En door de mannen die in hun donkergroene waterpakken plots uit de beek omhoog gekropen kwamen. Vissers van de wetenschap. Verzamelaars voor hun onderzoek: de stekelbaarspopulatie in welbepaalde Vlaamse beken in kaart brengen. Ik werd ter plaatse teruggeworpen in de tijd. Naar het einde der jaren zestig. Naar het dorpsschooltje…

de kleuren van het zwijgen

  Wat is kleur? Kleur is gebroken licht. Het licht van de zon is wit en onzichtbaar, maar dat verandert als het ergens tegenaan botst. Wat je werkelijk ziet als je bijvoorbeeld naar een rijpe tomaat of groene verf kijkt, is licht dat van zo’n oppervlak terugkaatst, je ogen in. Je zou dus kunnen zeggen…

start van het buitenseizoen

Bij gebrek aan visus* is zoon vier zeer auditief ingesteld. Zijn oren staan altijd gespitst op geluiden die hij** leuk vindt: motoren, de vuilniskar op straat, liedjes van K3, plopperdeplopperdeplop, blaffende hondjes, de intro van de Lotto-uitslagen op tv, … Hij herkent ze van bij de eerste toon of noot en zoekt dan de snelste…

stil-leven

 ~ huis’lijk paasgeluk: in de vrijdagse stilte luiden geen klokken ~ De bloemetjes op de foto zijn gewone ‘witte druifjes’ (muscari botryoides album) van Aveve tegen een achtergrond van verschrompelde dadeltakken. Een overwinterd stilleven op zijn paasbest. 😉 Een Goede Vrijdag en een Zalige Pasen aan al wie hier lurkt, leest en reageert!  

68 ~ november in zwart-wit

de stilte van november hangt als een wiegelied over huis, tuin en blogland. zacht neuriënd houdt het ons amper wakker. we dommelen net niet in en voelen hoe mager de dagen worden, hoe lang het avonddonker. en overdag wikkelen doorliggende hemelwolken al wat leeft in een kleurloos deken … ik sluip met tegenzin de winterkou in….

een vaar-wel

Het was hier nog muisstil vanochtend toen ik de krant opensloeg. Misschien kwam het bericht daarom zo akelig hard binnen. Nicht X. is dood. Dat zegt ze zelf in een klein en stil afscheidsberichtje in een overvolle zaterdagse krant. Alsof ze ons nog één keer toespreekt. Of toesprak, want in ons hier en nu is…