stekelbaarzen tussen nu en toen

Het kwam door de stekelbaarzen. En door de mannen die in hun donkergroene waterpakken plots uit de beek omhoog gekropen kwamen. Vissers van de wetenschap. Verzamelaars voor hun onderzoek: de stekelbaarspopulatie in welbepaalde Vlaamse beken in kaart brengen.

Ik werd ter plaatse teruggeworpen in de tijd. Naar het einde der jaren zestig. Naar het dorpsschooltje net ten zuiden van Leuven. Een onooglijk gehuchtje was het toen. Wat oude huizen en een nieuwe, witte wijk met daarrond velden, weiden en een bos. Egenhovenbos, een uitloper van Heverleebos en Meerdaalwoud.

Elk jaar, als de eerste lentezon door de hoge klasramen priemde, trokken we in gelaarsde stoet, met gedeukte keukenzeefjes (niet elk kind had een visnet) en een plastic emmertje naar het bos. Om er kikkerdril en kikkervisjes te vangen in het beekje bij het toenmalige buitenverblijf van de Paters Jozefieten. En soms zat er al eens een stekelbaarsje tussen al dat pril gewriemel. De geur die enkele uren later uit die emmertjes opsteeg, doet me vandaag nog een beetje kokhalzen. Maar maakt ook mooie herinneringen op deze wolkenloze aprildag weer spring-levend. Doet onze kinderlijke fantasie van weleer weer opleven. Want, geprikkeld door een meester die van Vlaamse Filmpjes en van griezelen hield, meenden we achter de hoge ramen van het vervallen kasteeltje hoofden te zien bewegen. Spoken op zoek naar jonge prooien. We durfden nadien nauwelijks nog omhoog kijken. En heel af en toe zagen we tussen de bomen van het door onkruid overwoekerde park, een donkergerokt en kaalgeschoren, boosaardig creatuur lopen … .

Hoe het er vandaag nog zou uitzien, vroeg ik me af. Want ik had gelezen dat de KU Leuven het kasteeltje, in het kader van een duurzaam personeelsbeleid, enkele jaren geleden heeft omgetoverd tot een Stiltehuis. Een plek voor academici en ander personeel om te vergaderen en te herbronnen.

Dat moest ik met eigen ogen zien. En vanmiddag leek me een geknipt moment. Met stralend lenteweer buiten, de wekelijkse poets achter de rug en nog drie onbestemde uren voor me uit, besloot ik even tot daar te rijden … .

Dat heb ik me niet beklaagd. Het is een prachtige plek geworden. Eéntje zonder dreiging nu. Veel lichter en netter ook dan de bouwval in mijn herinnering, Het jachtslot is met zorg gerestaureerd en opgefrist, het prieeltje en het brugje in hun adellijke glorie hersteld. En het is er stil. Was er stil. Op wat vogelgekwetter na. Maar toen begon een stel nijlganzen luid snaterend te stoeien in het water van de gracht.

En ik dacht aan hoe tijden veranderen en plekken groeien. Alleen de slootjes waar wij ooit visjes vingen, liggen er nog als vanouds bij. 🙂 (de middenste foto onderaan)


Het Stiltehuis werd in het begin van de 17de eeuw door Jezuïeten gebouwd. Nadien deed het dienst als jachtslot voor de Heren van Arenberg. Nog later werd het door de paters Jozefieten gebruikt als buitenhuis. Je vindt het in Egenhovenbos, waar de Rotspoelstraat en de Kapeldreef mekaar raken. 2 minuten rijden vanaf de afrit Leuven op zowel de E40 als de E314.


30 reacties Voeg uw reactie toe

  1. ms schreef:

    Stekelbaarsjes (stekelboskes noemde mijn moeder ze) vangen was iets dat ze met het jongensschooltje deden. De meisjes niet.

    Maar het Stiltehuis kende ik niet

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Wij zaten in gemengde graadklassen. Alleen handwerk was apart. 😊

      Geliked door 1 persoon

      1. bentenge schreef:

        Gemengde klassen is goed denk ik dan. Wat dat blozende smileytje daar toch staat te doen na dat handwerk ? 😉
        Stekelbaarsjes vingen wij als kinderen bij de vleet. Mogelijks daarom dat er nu zo veel minder zijn.

        Geliked door 1 persoon

  2. Ik als meisje ging ook stekelbaarsjes vangen 🙂

    Geliked door 1 persoon

  3. perdebytjie schreef:

    Dis geweldig interessant en mooi dat die plek so goed gerestoureerd is. Dit lyk na ’n mooi plek om te besoek. Pragtige foto’s, Anna!

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dank je Dina. Die oude gebouwen zijn zo zalig!

      Geliked door 1 persoon

  4. Mooi verhaal! En wat is dat een prachtig gebouw!

    Like

  5. annaberg schreef:

    17de eeuws. Zo staan er in regio Leuven wel meer.

    Like

  6. Matroos Beek schreef:

    Wat een prachtig verhaal en wat een mooie plek.
    Wij vingen ook stekelbaarsjes in de beek bij ons huis. Ik was ze al bijna vergeten. Je werpt me terug in de tijd. Heerlijk. 😃

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      😀 Ik vond het wel lelijke beestjes eigenlijk.

      Geliked door 1 persoon

      1. Matroos Beek schreef:

        Ja, dat wel. 😁

        Geliked door 1 persoon

  7. liesonderweg schreef:

    Zálige plek… !
    Lie(f)s.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Wat je zegt!

      Geliked door 1 persoon

  8. Eilish schreef:

    Dat was nog eens de moeite om terug te gaan! Echt een mooie plek.
    En stekelbaars, het woord alleen al lijkt me een eeuwigheid geleden dat ik dat nog heb gehoord. Om maar te zwijgen van zelf kikkervisjes te gaan vangen in de buurt.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Met de kleinkindjes later? 😄

      Geliked door 1 persoon

  9. omabaard schreef:

    Zelf heb ik het nooit gedaan, maar ik hoorde diezelfde verhalen bij mijn broer en vriendjes.

    Je foto’s zijn heel mooi, vooral het brugje vind ik een pareltje, het heeft iets esthetisch, voor zover ik er iets van ken. 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Voor het mooiste zicht op het bruggetje had ik eigenlijk in het water moeten staan. Of een telelens hebben.

      Geliked door 1 persoon

      1. omabaard schreef:

        Dan had ik toch verwacht dat je het water zou instappen met zo’n donkergroen waterpak! 🙂

        Geliked door 1 persoon

      2. annaberg schreef:

        Geen haar op mijn hoofd dat daaraan dacht. Er zaten nijlganzen hè.

        Geliked door 1 persoon

  10. Fraaie herinneringen in een mooie verhaal met prachtige foto’s.
    Ik ben nooit zo’n visser geweest, maar op de lager school ‘moest’ ik wel eens mee met vriendjes. Wanneer zij de mooiste voorntjes uit de sloot hengelden, kreeg ik er steevast één of meerdere keren een stekelbaarsje aan. En gegarandeerd dat ik mijn handen weer open haalde aan die gemene stekels. Stekelbaarsjes … pfffff …. 😉

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ja, ze waren heel gemeen, die beestjes. 😣

      Geliked door 1 persoon

  11. Koen schreef:

    Mooi nostalgisch stukje. Ja. ook wij gingen elk voorjaar met de klas (enkel jongens) naar een of andere beek in de buurt van de school.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      😃 Dan was onze meester toch moderner dan we dachten. 😉

      Like

  12. Harme van Kamp schreef:

    Mooi beschreven herinnering Anna.

    Geliked door 1 persoon

  13. fluwijn schreef:

    Een mooie en voor u een nostalgische plek. Heel mooie foto’s zijn dit. Je kan de stilte bijna horen.

    Geliked door 1 persoon

  14. Flavie schreef:

    Zo’n mooie plek!

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Echt de moeite.

      Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.