de sjel van connecterra

Lavish views can make you lose your sight that’s why many choose to close their eyes It’s by daring not to turn away that you reach the essence … (inside the Sjel, Eisden-Maasmechelen) Waar ooit zwartgeblakerde en vermoeide compels in hun mijnse kooien naar boven werden gehesen, ligt nu Connecterra, een uitgestrekt natuur- en wandelgebied…

van zoon vier naar Zwette Jean

De week werd doormidden gesneden door een kort bezoek aan zoon vier. Amper had ik hier geschreven dat we een contact ‘arte plexi’ – zittend achter een kuchscherm – niet zagen zitten of de sociaal assistente van de zorginstelling belde ons op met sussend nieuws. Als we dat wilden, mochten we met hem op de…

samen-gaan

woorden zijn water taal is een rivier de zee een verhaal golven spoelen aan trekken zich terug zwijgen en spreken zingen de ziel uit hun longen en verdampen stijgen op en vallen als regen taal moet bewegen verlangen tot wolken en vallen als regen Stef Bos in Groen tuin van digters 2015 Ook al staat…

eindelijk

There’s a place up ahead and I’m goin’Just as fast as my feet can fly Creedence Clearwater Revival Eindelijk is ze nog eens op het appel. De zon. Stralend aan een staalblauwe hemel met hier en daar een wolkje wit. Ik breng zoon vier naar de zorginstelling en besluit het inclusiepad af te lopen. Of…

Zomaar een dag

Voor duizelingwekkend groot verdriet bestaat geen medicijn. want we weten maar beseffen niet hoe onvoorstelbaar kwetsbaar wij wel zijn (uit Wat nog komen zou, Bart Peeters en Ronny Mosuse) Het is één van de eerste liedjes na de wekker. De ochtend dempt verdriet dat niet overgaat. Verdriet om vriend en broer Robert Mosuse die al…

fan van oranje

  wiekend in een jas van kobalt, z’n buik fel en vurig fan van oranje ~ sneller dan snel strijkt het ijsvogeltje op de ijzeren lokvogel neer   Op mijn wandelingen langs de Ijse (Zuid-Dijleland) kruist er geregeld zo’n ijsvogel mijn pad. Een kwiek en kleurrijk vogeltje dat ik onmogelijk met mijn smartphone vastgelegd krijg….

een spiegelelfje met blosjes op de wangen

de dag liep op wieltjes; een herfstwinterzon met lentekriebels toverde blosjes ~ op onze wangen en het prinsesje kraaide intussen van de pret ~   Met ons prinsesje van bijna 6 maanden op pad. 🙂 Ijsepad, Zuid-Dijleland, donderdag 19 december 2019, 12u, 14,5°C      

dwars door de Sahara

verloren lopen in een oase van zand: woestijnervaring water achter ons, en sporen naar een uitweg: exodusverhaal Lentewandeling door de Lommelse Sahara. We lopen net niet verloren, zijn het uitgestippelde spoor even bijster, maar net als de zon door de wolken breekt, vinden we het terug. Dubbel en diep. Our lucky stars. One happy day….

(het) Licht (was) mis

Had ze zich van dag vergist? (Ver)Scheen ze daarom een dag te laat? Feit is dat ze zaterdag, uitgerekend op haar dag, de Hoogmis van het Licht, compleet de mist in ging. Want de hele ochtend door viel er sneeuw, die later, in één vloeiende beweging, overging in somber gemiezer. Geen weer dus om met…

krijtverfeffect

  bleek als krijt en poedermat bibberde het land onder een wintervliesbehang