verstopt

on

Zoon vier is anders. Anders dan gewoon. Gewoon en buitengewoon anders. Hij praat niet, maar spreekt soms boekdelen. Met ogen die helder of net heel mistig staan. Met een glimlach of een boze frons. Met geluidjes en veel stilte. En dat is soms moeilijk. En ook wel gevaarlijk.

Want hij houdt ervan zich te verstoppen. Achter zijn handen, achter een muur of deur. In een kamer waar niemand hem ziet. Vaak als spel maar even vaak om zich terug te trekken in zijn wereldje. Dan sluit hij als een boek en ben je het contact met hem kwijt.

Maar afgelopen woensdag was hij even helemaal kwijt. Waren de opvoedsters hem kwijt. Een kwartiertje maar, zei de hoofdopvoedster aan de telefoon. Ze belde me na de zoektocht. Nadat hij terug gevonden was. Met excuses omdat ze hem uit het oog verloren waren. Met het hele verhaal. Hoe ze onmiddellijk de directie verwittigd hadden en met een man of tien overal hadden lopen zoeken. Ongerust. Uiteraard.

Het liep ongeveer zo. Omdat het mooi weer was, waren ze met de jongeren van de leefgroep naar het groene speelpleintje van de instelling gegaan. Om er te schommelen of met de bal te spelen of gewoon wat in de schaduw te zitten. Zoon vier is dol op schommelen. Op alles wat wiegt en beweegt eigenlijk. Hij koos voor de duo-schommel. Mocht er samen met een jongen van een andere leefgroep in. Niets aan de hand. Mooie dag. Iedereen blij.

De andere groep vertrok het eerst. Zoon vier was dus zijn duo-schommelaar kwijt. Dacht misschien dat het ook voor hem tijd was om te vertrekken en is de jongen gevolgd. Achteraan de groep. In stilte. Niemand had het in de gaten. Ze liepen voorbij de huisjes die in een wijde boog om het parkje heen staan. Stapten de verste leefwoning binnen. De zoon liep een lege kamer binnen en zette zich neer met een speelgoedje. Niemand die het zag of hoorde.

Buiten op het graspleintje drong ondertussen door dat zoon vier verdwenen was. Roepen in zo’n situatie helpt niet. Hij antwoordt niet en de paniek in de stemmen leest hij niet. In zijn wereldje was er niets aan de hand.

Het liep gelukkig goed af. Hij werd vrij snel gevonden. Zich van geen kwaad bewust en veel kans met een glimlach op zijn gezicht. Verstopt in het verste huisje.

 

26 reacties Voeg uw reactie toe

  1. upje schreef:

    Heftig… Gelukkig raakt hij er blijkbaar zelf niet van in paniek. Wel zo netjes dat ze je het laten weten, vind ik. Want ze hadden het even goed kunnen verzwijgen, he… Gelukkig dat alles goed afliep!

    Liked by 2 people

    1. annaberg schreef:

      Ja, oef. En ze zijn echt wel begaan, hoor.

      Liked by 1 persoon

  2. tinyblogt schreef:

    Oh gelukkig, goed afgelopen.
    Ze hebben mij ooit eens opgebeld toen mijn zoon in de kleuterschool zat, na de speeltijd vonden ze hem niet meer. Blijkbaar zat hij gewoon lekker te spelen in de struiken, maar er was meer dan een uur grote paniek (drie jaar na Dutroux… dus ja).

    Liked by 1 persoon

  3. Samaja schreef:

    Gelukkig vonden ze hem snel terug!

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ja, gelukkig wel. Je mag er niet aan denken waar hij had kunnen zitten.

      Liked by 2 people

  4. Willy Schreurs schreef:

    🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Hillechien schreef:

    Hij werd gelukkig weer snel terug gevonden. Maar het geeft ook weer eens aan volgens mij dat door die bezuinigingen er te weinig personeel is

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Meer personeel zou beter zijn, maar ik denk dat het gewoon een onoplettendheid was.

      Liked by 1 persoon

      1. Hillechien schreef:

        ze zijn soms ook zo snel (ken dan wel niet zijn leeftijd)

        Liked by 1 persoon

  6. Leonoras life schreef:

    Pfff dikke schrik om zo’n bijzonder mannetje. Fijn dat ze open waren over het voorval. Dat schept vertrouwen. En een leer voor de volgende keer. Nog beter op hem letten dus.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Soms heb je ogen tekort.

      Liked by 1 persoon

  7. @matroosbeek schreef:

    Ik krijg een brok in mijn keel als ik lees over de grote zorg om jullie bijzonder kind… en zeker bij het lezen van dit voorval…

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dat heet empathie. Dankjewel.

      Liked by 1 persoon

  8. merel schreef:

    dat is wel even schrikken dan. Gelukkig hebben ze hem snel terug gevonden

    Liked by 1 persoon

  9. Mrs. T. schreef:

    Poe wat een schrik zeg. Gelukkig goed afgelopen.

    Liked by 1 persoon

  10. Rebbeltje schreef:

    Idd je moet er niet aan denken, had heel anders af kunnen lopen.
    Maar petje af dat ze je wel op de hoogte stellen ook al was het achteraf.

    Liked by 1 persoon

  11. Eilish schreef:

    Ook al krijg je zoiets achteraf te horen, het moet toch slikken geweest zijn. Gelukkig is er je zoon niets overkomen!

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Meer dan slikken. 😉

      Like

  12. perdebytjie schreef:

    O wat ’n skok!Gelukkig is hy gevind!

    Liked by 1 persoon

  13. Zij schreef:

    Gelukkig vonden ze hem redelijk snel.

    Liked by 1 persoon

  14. Bertie schreef:

    Ach…. een grote schrik maar jij was er weer.
    Nu begrijp ik je laatste logje beter.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ja dat begrijp ik. Maar ik wil niet in elke blogpost uitleggen wat hij kan en niet kan he. Dank voor je begrip.

      Like

      1. Bertie schreef:

        Dat snap ik helemaal.

        Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Hillechien Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.