een koude douche

“Come, little leaves,” said the Wind one day. “Come to the meadows with me and play. Put on your dresses of red and gold. For summer is past, and the days grow cold.” uit een kindergedicht van George Cooper   Er staat behoorlijk wat wind vandaag. Van zodra ik de woorden intik, twijfel ik over…

maandagochtend

Tegen de heuvel aan de overkant van onze tuin kleeft mist. Een wazige, gelaagde sluier die het felle geel en het roestige bruin van de herfst tempert. Vandaag is rozezakkendag*. Een moment van gluren bij de buren. Want willen of niet, wat er in hun zakken zit en hoeveel het er zijn, vertelt iets over…

We hebben een jarige!

13 september 25 jaar geleden. Een doordeweekse dinsdag, ware het niet dat we om 7 uur ’s ochtends in het ziekenhuis werden verwacht om de bevalling na 37 weken zwangerschap in te leiden. De baby, ons vierde kindje, groeide niet meer en de gynaecoloog vond het beter hem te halen. Een vertrouwd en gevreesd scenario,…

opbouwend elfje

kuierend tussen eeuwen vol bouwlust: de (constructieve) mens en zijn (constructieve) verwondering 😉 Foto van de echtgenoot en een heel klein stukje zoon vier, op wandel in het mooie La Garde-Adhémar. Juli 2019.  

Anna klaagt niet, althans niet over het weer

Gisteren zat ik om 9:00u bij de dokter. Niets ergs, hoor, maar we moeten nu ook voor elk papier, voor elk voorschrift op betaalde visite. (Het prikbord in de hal van de wachtkamer dat ooit wemelde van getelefoneerde, gratis briefjes aan patiënten oogt deze dagen leeg. En vergeeld. ) Ik had slechts twee handtekeningen, wat…

zoals het doorgaans gaat

met wat geluk zwellen klanken tot taal, worden woordjes tot verhaal: van papa en mama, auto, bus en buik, appel of bes, o jee kaka, eend op bloem, van nog en nog en altijd blijven kijken, wijzen met het vingertje en ‘sstt’ als we slapen gaan. het slot van het verhaal is niet zelden ‘boem’….

op een blauwe maandag

De dag begon als duizend in een dozijn. Opstaan, ontbijt klaarmaken, hapje eten, een kattenwasje, mezelf in een comfortabele werkjurk hijsen, onze vier kippen uitlaten, de echtgenoot uitwuiven, de ‘goeie’ glazen van het moederdagfeestje met de hand afwassen, opruimen zodat de poetshulp het intensievere werk kan doen, zoon vier (tegen zijn zin) uit bed halen,…

Zoals een pluisje in de wind

Dat de busrit naar hier lang duurt, zegt ze in het Frans, als ze ons huis binnenstapt. Ik vraag haar waar ze woont. Heverlee. Quartier Matadi. Een sociale woonwijk met huisjes uit de jaren 20 en straatnamen die veel zonniger en fleuriger klinken dan ze eruit zien. Dat ze terug wil, zegt ze als ze…

ik zet de paasvakantie in achteruit

Terwijl de buitenthermometer vlot 25° aanwijst, is het in onze garage verfrissend koel. Zoon vier houdt ervan vanuit mijn geparkeerde wagen naar zijn getunnelde wereld te kijken. Hij is voor altijd onze passagier. In gedachten open ik de garagepoort en kijk dan even met hem mee. In allebei de achteruitkijkspiegels en links van de grote…

De Gakkende Ouder(s)

Trouwe lezers en lurkers herinneren zich misschien dat ik zo ongeveer een jaar geleden vrijwillig redactielid werd bij de Nieuwsbrief die de zorginstelling waar zoon vier verblijft vijf keer per jaar de wereld in stuurt. Tot op heden fungeerde ik daar vooral als vliegend(e) reporter/ manusje-van-alles, maar na afloop van de vorige redactieraad (waarvoor ik…