25 ~ La Guerre et la Paix

Als ik museum denk, dan denk ik groot. Het Louvre in Parijs. Het British Museum in Londen. Het Uffizi in Firenze. Als ik museum denk, denk ik ook klein. Het Rubenshuis of het Gallo-Romeins museum. Als ik museum denk, denk ik piepklein. Musée de la Lavande. Musée National Picasso in Vallauris. La Guerre et la Paix. Ik vond het een toepasselijke titel voor de restfoto van vandaag.

Als ik museum denk, dan denk ik in plussen. Plus, kunst en schoonheid. Plus, dingen – beelden, sculpturen, schilderijen, schetsen, gebruiksvoorwerpen, tapijten, kleding, … – die getuigen van smaak en van andere tijden. Die een esthetische waarde hebben. En die we willen bewaren voor later.

Toen we in oktober 2015, tijdens een weekendje weg aan de prachtige Opaalkust en op weg naar het strand bij Cap Gris Nez, voorbij het Musée du Mur de l’Atlantique in Audinghen reden, werd de plus een min. Want een museum, dat is rust en vrede, en creatie. Paix. Geen dood of destructie. Geen geweld. Pas la Guerre. En toch doemde daar, te midden van een pastoraal landschap, een lelijke, grijze betonnen bunker op met witte kunststof letters op de muur. Batterie Todt stond er links van Musée, ook in vrede-wit, maar dat valt op deze restfoto niet te zien.

Batterie Todt dus. Er zijn lyrischer opschriften voor een museum. Maar dit is Duitse Gründlichkeit natuurlijk. Er staat wat het is. Een stevige oorlogsbatterij voor kustartillerie, daar neergeplant tijdens Wereldoorlog II. Als een tang op het landschap. En Todt is niet de enige generaal met een batterie. De zijne is onderdeel van een hele reeks on-dingen langs de Atlantische verdedigingsmuur. Met geschut dat tot in Engeland geraakte.

We zijn er gestopt, aan dat musée. Gestopt, maar niet binnen gegaan. Een bezoek kostte 7,5 euro per persoon. Bovendien hopte ik rond op een zwaar verstuikte en lelijk gezwollen voet en ik had daardoor niet de minste zin in een andere strijd dan die tegen de pijn. Bunkers en groene jeeps, kanonnen en helmen, ze konden me allemaal gestolen worden. De echtgenoot stelde zich dan maar tevreden met de info op de borden buiten de omheining.

Ik nam wel enkele foto’s op één been. Je weet maar nooit … bijvoorbeeld, dat ze op een vrijdag de 13de in een blogpost terechtkomen. 😉

15 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Esther Cuyvers schreef:

    het is echt een tang op een varken daar! Dat Musée
    aan die prachtige kust waar we mooie herinneringen hebben aan zeevogels spotten tijden de vogeltrek en we hebben er ook dikwijls walvissen zien voorbij komen.
    (vroeger kon je op de rotsen gaan zitten beschut tegen de wind, dat mag nu niet meer…)
    Ik heb daar mijn eerste witte hermelijn gezien!

    Geliked door 1 persoon

  2. Eilish schreef:

    Ik ben er wel al in geweest in dat museum, maar vrolijk wordt een mens daar niet van!
    Maar de streek maakte inderdaad alles goed.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Misschien waren we er op een andere dag wel binnen gegaan …

      Like

  3. Matroos Beek schreef:

    Wij gaan bijna jaarlijks een dagje daarheen. Vooral voor de lekkere, kleine mosseltjes. Eens wat anders dan de Zeeuwse. Alle foto’s komen me bekend voor. Natuurlijk ook de bunker… waar ik ook nog nooit binnen ben geweest.
    In mijn jonge jaren ben ik met mijn vriendje helemaal naar daar gefietst, met de tent… op een slechte fiets. Tot twee maal toe. Dus ja, ik heb ook iets met deze prachtige streek.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Leuk! De mosseltjes waren inderdaad heel lekker. ☺

      Geliked door 1 persoon

  4. Hillechien schreef:

    lijkt me een prachtige streek om eens naartoe te gaan, wie weet ooit …

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      En niet eens zo ver …

      Geliked door 1 persoon

  5. Mrs. Brubeck schreef:

    Wij houden er beiden erg van om musea onveilig te maken!
    Dit is een fijne tip!
    Maar…wat bezielde je om dat met een verstuikte voet te doen? 😀

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Het gebeurde de eerste dag van ons weekend. Stom gevallen en laps! We deden dan maar zoveel mogelijk plaatsen met de auto aan, maar af en toe moest ik wel pikkelen om die mooie stranden te zien. De echtgenoot heeft me voor het oog van de mensen zelfs gedragen. Het verslag daarover vind je op https://annasblogeenjaarertussenuit.com/2015/10/05/de-opaalkust/ . 😉

      Geliked door 2 people

      1. Mrs. Brubeck schreef:

        Dat is echte liefde 🤗🤗

        Geliked door 1 persoon

  6. MyriamC schreef:

    De bouchot mosseltjes inderdaad … 🍽

    Geliked door 1 persoon

  7. Menck schreef:

    Laat zo’n museum nu net wél mijn interesse wegdragen. Net zoals alles wat met Wereldoorlog II te maken heeft.
    Ik weet het, ’t is sterker dan mezelf.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Erover lezen, ja. En de tentoonstelling van In Flanders’ Fields vond ik ook wel de moeite.

      Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.