een verhuizing

Het heeft iets aandoenlijks. Het enthousiasme van jonge mensen die net een huis(je) hebben gekocht en dat het hunne willen maken. Binnen en buiten. Hoe ze een eigen stempel willen drukken op het werk van vroegere handen. Hoe ze kleur willen brengen in de smaak van een ander. Of smaak in de kleuren van een ander.

Zoon één beet vorig jaar de spits af en nu volgt zoon twee. Zaterdag willen ze verhuizen en er moet nog heel wat gebeuren. Omdat men met mijn pk weinig kan en omdat er zaterdag ook iemand bij zoon vier moet blijven, speelt mijn inbreng zich voor de verhuisdag af. Beperk ik mezelf tot wat ik kan: enkele baantjes behangen en wat kliederen met verf.

Dat was vandaag. En aan het eind van de dag zit de verf gelukkig vooral daar waar die moet zitten: op muren en deuren. Maar Anna zou Anna niet zijn als er ook niet een aanzienlijke hoeveelheid op haar en neus, op en onder nagels, en op armen en knieën was terechtgekomen. Verf spat overal als zij de rol hanteert. Zelfs tot op de handtas. 😉

Zo’n verhuizing tegenwoordig is niet niks. Jonge samenwonenden hebben dan ook al heel wat. En dus verzamelden we de voorbije weken dozen en kranten op verzoek. Ledigen we reiskoffers en wasmanden. Lenen we ons busje uit om heen en weer te rijden tussen huis A en B en strijkt er op elke locatie een team vrienden en familieleden neer.

Ze zijn best nog jong. Jonger dan wij alleszins, toen we – negenentwintig jaar geleden -, onze ‘verhuis’ deden van het huurappartement naar hier. Van een tafel en vier stoelen, een bed, twee Billy boekenrekjes, een oude piano en dito zetel. Wat boeken en een handvol kleren. Een pannenset van de Casa en een bestekkoffer. Ons hele hebben en houden op een kar. Een kleine pick-up van een vriend.

En wat waren we in de wolken toen, met de verhuizing naar ons eigen huis. Net als de zonen nu. De zonen en hun geliefden. Ze vliegen uit en strijken neer op hun eigen plek. Bouwen aan een nieuwe thuis. Gelukkig niet ver van de onze.

verhuis

26 gedachtes over “een verhuizing

  1. Altijd thuis blijven wonen zou niet kloppen, uitvliegen is de natuur! Niet tegen te houden en fijn als je ze er een beetje bij kunt helpen. En heerlijk dat ze dichtbij wonen en op bezoek kunnen komen. Nieuwe fase, ook weer leuk toch!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s