29 ~ DIY : de tuinbank

Ook wij lopen heen en weer tussen de zwarte en de groene bak, tussen blauwe en roze zak, tussen glasbak en papierdozen. Sorteren ons haast (en vaak ook haastig) te pletter.

We recyclen dat het een lieve lust is. Spelen winkeltje in ons eigen Spit. Blazen oude spullen en afbraakmaterialen een tweede leven in. Op een roes van creativiteit, uit noodzaak of op verzoek.

Zoals bijvoorbeeld deze tuinbank. Zoon één had een idee en een vraag. De echtgenoot het antwoord en het hout. Het noodlijdende Blokker de zitkussens.

23 juni vorig jaar. Een storm raasde over ons land en blies ook een deel van onze schutting aan diggelen. En dat was niet de eerste keer. Maar we konden de schutting niet missen. Ze was een lap voor ons oog tegen de rommel van de buren. De echtgenoot ontmantelde het ding en trok de schapendraad verder door. Wat hoge struiken ervoor en ook dat probleem was opgelost. De planken werden netjes tegen de muur van het tuinhuis gestapeld. Om ooit nog eens van pas te komen.

Toen zoon één zijn vraag stelde dus. En de echtgenoot enthousiast antwoordde met een dagje zagen, timmeren, boren, schroeven, schuren en vegen. Ik bestelde de kussens online en klaar was Kees.

En nu staat ze dus in hun tuin. De nieuwe bank. Als een symbool van verbinding bijna. Tussen oud en nieuw. Tussen hier en daar. Tussen ons.

Als ik een bank in een tuin zie staan, denk ik elke keer weer aan het gedicht van Rutger Kopland. Onder de appelboom. Want ook daarin staat een bank die mens en materie verbindt. Niet alleen op die ene zeldzaam zachte avond, maar bijna een leven lang.

Kom, zet je even neer en lees maar 😉 .

20160813_092832

Onder de appelboom

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en ver weg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

Rutger Kopland
uit: ‘Onder het vee’
Uitgeverij G.A. van Oorschot, Amsterdam 1966

23 gedachtes over “29 ~ DIY : de tuinbank

  1. Het is werkelijk een mooie bank.

    Het is een mooi gedicht. En als je zegt dat het bedoeld is voor de mama’s en papa’s van nestverlaters dan kan ik daar best inkomen. Het kan oh zo fout gaan als je huis leeg loopt.

    Liked by 1 persoon

      1. 😂 Mijn man zou er ook een willen maken, maar we zijn nu te druk met andere verbouwingen. Het sloophout is hier ondertussen ook best duur geworden… duurder dan nieuw hout… en wat we zelf overhielden na het slopen is al allemaal verwerkt. Zo gaat dat.
        Geniet van de natuur op jullie bankje!

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s