de schaduwkant van moederdag

met

een dekentje

om mijn gevoel

gewikkeld, ging ik op

bezoek

~

het

was koud en bijna

kon je het

ijs horen

kraken

Maar even later, met bijna alle kinderen en de echtgenoot, werd het gelukkig snel weer warm. Met bloemen en cadeautjes, een gedekte tafel en veel gebabbel. 🙂

21 reacties Voeg uw reactie toe

  1. omabaard schreef:

    Oh zo mooi verwoord. Hier hetzelfde gevoel!

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Echt? Heel dubbel he. ☺

      Like

      1. omabaard schreef:

        Oei, beetje verkeerd begrepen…. Mijn moeder is dood, Ik interpreteerde je eerste vers dus blijkbaar verkeerd…. Ik volg nog niet zo lang je blog, en weet dus wellicht nog te weinig… Maar ook de dood voelt vaak heel erg kil aan, ook al was zij een prachtig mens. Maar dood hoort bij het leven, wat jij bedoelt vooral niet!! Heel erg. En toch blijf je loyaal. Chapeau!

        Liked by 1 persoon

      2. annaberg schreef:

        Ja, dat is een heel ander verhaal. Goede herinneringen zijn toch heel belangrijk voor wie achterblijft he?

        Liked by 1 persoon

  2. ms schreef:

    Dat gevoel ken ik, maar het is ondertussen ook al weer verleden tijd.

    Liked by 1 persoon

  3. perdebytjie schreef:

    Klink na geen lekker dag.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Een klein stukje onprettigheid.

      Like

  4. Matroos Beek schreef:

    Ik krijg er kippenvel van. Treffender had je het niet kunnen verwoorden. Blijf je warmen aan je kinderen. Lieve groet.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Doe ik. Dankjewel.

      Liked by 1 persoon

  5. De Gans (Marije) schreef:

    Ach…..wat koud. Ik voel je kou tot in mijn botten. Gelukkig is je gezin warm en liefdevol. Dat gun ik je. Ik hoop dat je verder een prettige dag hebt gehad. Ik stuur je een zonnestraal x

    Liked by 2 people

    1. annaberg schreef:

      Dankjewel Marije. Het werd nog een fijne dag. Met bloemen en cadeautjes en gezelligheid.

      Liked by 1 persoon

  6. Esther Cuyvers schreef:

    oh lieve Annaberg, ik voel het door je woorden !
    veel warmte aan je gezin.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dankjewel, Esther.

      Like

  7. Eilish schreef:

    Zo jammer dat het zo moet zijn.
    Hier een km verderop zit er ook nog zo’n moeder. Haar eigen kind komt tegen haar zin naar huis (terecht), haar schoonkind (ik) is niet meer welkom.
    En dan klagen over eenzaamheid waarschijnlijk…

    Liked by 1 persoon

  8. karolienschrijft schreef:

    Wauw, dat versje is zo herkenbaar en mooi… zoveel warme mensen om ons heen, de vrouw waar ik het net zo van verwacht, blijft koud en kil. En dat blijft pijn doen. ❤

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Onvoorstelbaar is het. Tegen beter weten in blijf je hopen.

      Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.