knipjes in de tijd

Met het gebrul van ik-weet-niet-hoeveel kikkers op de achtergrond en kleverige, roze bloesemblaadjes onder mijn sandalen, loop ik de laatste meters van mijn ochtendwandeling naar huis. Dan flitst het in mijn hoofd: een foto is een snap uit de werkelijkheid. Snel, haastig, hapklaar. Een knipje in de tijd. Puur natuur en onversneden of schilderachtig-dromerig zoals…

het voorbijgaan

… haar kleur sloop in mij laat niet meer los alleen dan als het witte laken van voorbij zijn eens mijn gezicht voorgoed bedekt … (uit: Als de magnolia bloeit – Laurens Windig) Niet toevallig, denk ik, als ik het stukje van Guinevere Claeys vanmorgen lees. Niet toevallig dat de magnolia beeld én decor is…

tersluiks*

Tersluiks We zitten eens naast elkaar. Met twee kun je kiezen. Ofwel zit je tegenover elkaar, ofwel naast elkaar. Tot nu toe verkoos ik doorgaans het eerste. Alleen oog voor mekaar, directe aandacht. Luisteren is, vind ik, ook kijken. Daarom telefoneer ik niet graag. Ik vind het onbehaaglijk communiceren met iemand die zich niet laat…

knak!

… Niet de waarheid vertellen is niet hetzelfde als de waarheid niet vertellen. In het eerste geval is de waarheid iets wat is verdraaid, in het tweede geval is de waarheid alleen maar iets wat niet is verteld. En dus vertellen de beste leugenaars geen leugens. Zij vertellen alleen maar de waarheid niet. In die…

tranches de vie

Verscholen tussen headlines en beelden die ik liever niet wil zien – Trump aan de Klaagmuur, sojavelden aan de Amazone en ons leven in plastic – , zitten gelukkig ook mooie dingen. Pareltjes van vertellen. Beelden om van te snoepen. Denkvoer. Het gewone leven gefileerd en in fijne reepjes gesneden. Verteerbaar en herkenbaar. Vanmorgen was…

van de geuren en de neus

vallende blaadjes kennen geen hoog-moed, enkel hoog-nood en een moet 😉 Nog even en ze ogen en klinken hopeloos achterhaald, de odes aan de herfst en zijn geurende kleuren. Nog even dus. Terwijl hij een laatste spurt trekt, tussen laatzomer en wintersolstitium in. Dat herfst mensen bezig houdt, valt me dit jaar meer op dan…

De Afwijzing

“Het ging in een tv-debat over datgene waarover tv nu te debatteren heeft, het ging over excessieve ego’s. Hun oorzaak, hun gevolgen. Onderweg viel het cruciale concept van De Afwijzing. Dat de grensoverschrijder het daar lastig mee heeft, en dat dit zacht uitgedrukt is. Maar, zei iemand, wie heeft het daar niet lastig mee? Haalt…

56 ~ een huis aan het water

Wonen aan het water. Het liefst mét uitzicht. Wie droomt er niet van. Kijken naar golven of rimpelingen. En hoe zon, licht en wind op het oppervlak spelen. Gedachten en muizenissen die stilaan wegdrijven en oplossen in de verte. Ik zou er een mijmerstukje over kunnen schrijven bij de restfoto’s van vandaag, maar doe het…

dagen lossen er vanzelf

je dagen los je gemakkelijker als je ze niet ziet (Guinevere Claeys) Nog even en we kunnen ze lossen. De dagen van het werkjaar. Het klinkt misschien wat vreemd uit de mond van iemand die niet uit werken gaat, maar voor mij is vakantie pas echt als niemand in dit huis nog wat moet. Als…

“Terwijl is hoe wij leven”*

Terwijl is hoe wij leven. Een vijfwoordverhaal om u tegen te zeggen. Veelzeggend. Bijna alomvattend. Want vaak gaat het zo. Zelfs als je thuisblijft en niet uit werken gaat. Je strijkt terwijl je luistert. Je leest terwijl je baadt. Je zingt terwijl je rijdt. Je praat terwijl je kookt. Je fotografeert terwijl je wandelt. En…