70 ~ de golf en het schuim

on

Beeld u zich een golf in. Volg de golf en zie, voel, hoor hoe hij zich met wild opspattend schuim op het strand stort. Het bulderend schuim, dat is in de journalistiek wat we noemen Nieuws met hoofdletter N. Het bulderend schuim, dat zijn de feiten, de gebeurtenissen.Β  Dat is 9/11, de verkiezing van Trump, de Brexit, de voetganger die werd doodgereden …

Maar wie de complexe werkelijkheid wil vatten, moet het begin van de golf traceren. Je moet antennes plaatsen op de plek waar elke golf vorm krijgt, waar een verhaal vorm krijgt. Er is altijd een verhaal waar schuim opspat.

Literatuur verhoudt zich tot het Nieuws, hoofdletter N, als de wording van de golf tot het schuim op het strand. … In het fijn observeren en zachtjes beroeren van onderliggende stromen die tot golven hebben geleid, raakt de literatuur het verst. Ze kan ook vooraf verder zien dan geschiedschrijvers en journalisten. Maar even goed achteraf. De dichter kan, nadat de golf gebroken is op het strand, nog altijd met de fijne instrumenten die hij of zij tot haar beschikking heeft de wording van de golf met terugwerkende kracht opzoeken. …

(Uit een lezing die Filip Rogiers gaf voor literaire alumni aan de Universiteit Gent. De hele tekst staat vandaag in de Standaard. )

 


Het zijn maar enkele zinnen uit een knappe lezing die even halt houdt op het kruispunt van literatuur, geschiedschrijving en journalistiek en daarvoor de metaforiek van de zee gebruikt. Nadenken in woorden en beelden van golf en schuim dus. Een schouwspel dat ook in het echt nooit verveelt want de op- en uitvoering ervan is altijd net een spatje anders.

Ik mag er graag naar kijken, naar dat schouwspel. Aankomen niet. Te zout. Te koud. Te vies. En er al zeker niet onderduiken. Ik hou het maar bij kijken. En daarin zien. Ruiken en voelen.

Een kleine honderd restfoto’s heb ik al in mijn digitale fotoalbum zitten. Tijd dus om er nog eens enkele van onder het stofzand te halen en op dit strand van bloggers en volgers, lezers en lurkers, los te laten. Met een haiku als afsluiter. Een poging tot ‘zachtjes beroeren van onderliggende stromen’.Β 

 

~

schuimende golven,

zout dat papillen prikkelt,

de zee bijt zich vast

~

 

25 reacties Voeg uw reactie toe

  1. enerziek schreef:

    En daar sloeg onze Anna weer met de hamer right on the spot :–)
    Mooi.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      πŸ˜ƒ πŸ˜€πŸ˜„

      Like

  2. Edward McDunn schreef:

    Prachtige foto’s Anna, de eerste is voor mij de topper hoor.

    Liked by 1 persoon

  3. ms schreef:

    Je hebt het juiste stuk uit Filip Rogiers’ lezing gekozen.

    Ik houd ook van de zee en moest ze zo koud niet zijn zou ik er wel in onderduiken (met mijn mond dicht weliswaar.

    πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Best wel, ja. 😊

      Like

  4. omabaard schreef:

    De zee en de oneindigheid …. Ook in de wiskunde bleef voor mij dit woord zijn mysterieuze betekenis houden.:-)

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Zelfs daar zit mysterie, ja. πŸ˜‰

      Like

  5. Matroos Beek schreef:

    Knap verwoord.
    Straks ga ik de onderstroom bekijken… precies op het plekje waar ook jij stond. πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Haha. Een kennersoog. πŸ‘€

      Liked by 1 persoon

  6. letsgoenzo schreef:

    Beste Anja

    In dat verhaal zit ik helemaal in. Denken groter dan maatschappelijk opvattingen, daar kom je in de quote ( Ghandi volgens mij) verander niet de wereld, maar verander jezelf in hoe jij de wereld zou willen zien

    Liked by 1 persoon

  7. Anna schreef:

    Deze tijd van het jaar zal het aan zee wel kouder zijn dan toen je de foto’s nam 😊 schitterende haiku πŸ‘Œ

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ook toen hadden we onze jas aan, maar het was wel lente.

      Liked by 1 persoon

  8. Villasappho schreef:

    Mooi Anna heb spontaan zin naar het strand te gaan.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Woon je dichtbij? Voor ons is het minstens 150km rijden.

      Like

  9. Evelyne schreef:

    Mooi! De zee, het oneindige.. I like it

    Liked by 1 persoon

  10. AnneMarie schreef:

    Met een mooie haiku als toetje op het schuim van de golf.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Wat een geweldig woord, dat toetje!

      Liked by 1 persoon

  11. Eilish schreef:

    De zee: ik zet hem op de planning na de feestdagen. Rust na (hoewel gezellig) overvloed aan mensen en eten.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dat zou ik ook wel willen. Maar het is zo ver en op de Brusselse Ring staan we elke keer nog stil ook. 😣 Geniet er maar van!

      Like

  12. wakkersgedichten schreef:

    Het schuim der natie
    klinkt wel erg negatief
    voor Zeeland
    Zuunig is dan beter
    zeker als het om geweld,
    diefstel
    of vandalisne gaat

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.