een verloren dag?

Hoe kun je nu verliezen wat nog niet is (geweest)? Kwijtraken wat je nooit hebt gehad? Wat moet je dan met/op een dag die bij voorbaat verloren is? Afgeschreven nog voor hij goed en wel begint? Want gisteren al werd hij met zoveel woorden aangekondigd. Verloren Maandag. Echt? En hoor ik dat nu voor de eerste keer of is het de eerste keer dร t ik het hoor? Tussenin ligt een wereld van verschil.

Het is nochtans een oud gebruik, zegt vriend Wiki. Misschien zelfs ontstaan in Leuven in de eerste helft van de 18de eeuw. Op een verloren dag voor de stad omdat de oude ambtenaren niet moesten werken, er nieuwe werden ingezworen en het feestje dat erbij hoorde de stad nog eens geld kostte. Alleen de optie fastfood-avant-la-lettre bleef open. Worstenbroodjes en olie-/appelbollen dus. In het Antwerpse ‘vieren’ ze deze dag blijkbaar nog altijd. Van het gebruik zelf heb ik, in de dertig jaar dat we hier in Zuid-Dijleland wonen, nog nooit iets gemerkt.

Verloren Maandag. Zo’n dag waarop je je als enige en professionele thuisblijver van het gezin verloren zou kunnen voelen. Want de veertien dagen kerstvakantie van de echtgenoot zijn om. De blok voor zoon vijf ook. Vandaag lonken dus werk- en examentijd. En moet/mag ik weer afkicken van de samen-tijd.

Ik laveer tussen de verloren uren door. Maak een slaatje gezond voor de echtgenoot die weer op het werk eet. Loop net niet verloren in onze krant. Tussen zoveel verloren berichten. Over France Gall bijvoorbeeld, die de strijd tegen haar eigen kanker te vroeg verloor. En jaren geleden ook al haar geliefde (na een hartaanval) รฉn haar dochter (aan mucoviscidose) verloor. Over overstekende migranten die het leven lieten op zee. Over de dronken bestuurder die de controle verloor en drie jonge mensen omver maaide. Over …

Ik tokkel er wat over op mijn laptap. Maak dan zoon vier klaar voor een dagje zorginstelling. Vul de wasmachine en haal ze ook weer leeg. Ververs de lakens. Overdenk wat we straks kunnen eten … en haal even later vis uit de diepvries. Doe de boodschappen die het herinneringsbord in de keuken me influistert. Speel taxi voor zoon vijf.

En als de zon zich nu asjeblief ook in onze contreien eens zou wil laten zien, dan vang ik buiten wat broodnodige vitamine D. Is deze dag toch niet zo verloren als men ons wil laten geloven. ๐Ÿ˜‰

Categorieรซn:fotorestjes, het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, losse gedachten, mooie plekken, over handicap enzoTags: , , , , , ,

annaberg

wifty op zoek naar schoonheid en positiviteit

42 Comments

  1. In Antwerpen daar is het echt een traditie.Luc heeft in Antwerpen gewoond en via hem ken ik de traditie. Bij elke bakker vind je die appelbollen en worstenbroodjes. We deden ooit een dagje Antwerpen op Verloren Maandag en maakten er een uitstap van.

    We kunnen hier wel worstenbroodjes kopen maar die wil Luc niet. Die worden namelijk gemaakt met curryworst.

    ๐Ÿ˜ฏ

    Vanmorgen stond het hier (echt) ook aangekondigd bij de bakker, maar hij heeft er geen meegebracht.

    Liked by 2 people

  2. Wij doen idd aan verloren maandag, waardoor het meteen weer een beetje feest wordt en de dag dus al helemaal niet meer verloren is. Vanavond staan de worstenbroden op ons te wachten (met dank aan de schoonmoeder) en ik hoef ze nog maar alleen in de oven te schuiven. Het enige waarvoor deze dag ‘verloren’ is, is voor mijn voornemen om gezonder te eten en af te vallen ;-).
    (Mijn bijna vierjarige zoon zei nochtans ook deze ochtend aan tafel ‘maar je kunt een dag toch niet kwijtraken, mama?!’. Er volgen dus nog mensen je gedachtenkronkel eromheen. ;-))
    Ik wens je alvast nog wat zon toe, daar zou niemand rouwig om zijn!

    Liked by 1 persoon

  3. Vandaag ‘verloren maandag’ en volgende maandag ‘blue monday’ (omdat al onze goede voornemens dan al in de vuilbak zouden liggen). Het kind moet een naam hebben zeker?
    Voor mij is het een maandag als een andere waarop ik (ondanks dat het lijf nog niet helemaal mee wil) toch ook al e.e.a. heb verzet.

    Liked by 1 persoon

  4. Verloren maandag met appelflappen werd bij ons in school altijd ‘gevierd’. ik leerde het er kennen, en mocht heerlijk meegenieten.

    Net als jij stond ik nooit stil bij de benaming. Nu dus wel:-)

    Mijn maandag was niet verloren, maar de zon heb ik wel gemist.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.