zorg(en) in coronatijd

vrijdagavond 17 maart 2020 We zitten met z’n allen nog maar net in deze nieuwe tussentijd als het “you’ve got mail”- belletje op mijn smartphone pingt. Een mail van de directie van de zorginstelling en het zorgmanagement. Ik krijg kippenvel. De door te hakken knoop snijdt even de adem af. We moeten nú kiezen. Zoon…

eindelijk

There’s a place up ahead and I’m goin’Just as fast as my feet can fly Creedence Clearwater Revival Eindelijk is ze nog eens op het appel. De zon. Stralend aan een staalblauwe hemel met hier en daar een wolkje wit. Ik breng zoon vier naar de zorginstelling en besluit het inclusiepad af te lopen. Of…

een koude douche … het vervolg

Op een winderige dag in november postte ik dit logje. Daarom, voor onze annalen en voor wie het interesseert, vandaag een update van hoe het nu verder moet met dat gekrompen zorgbudget voor zoon vier. Wel, euhm, het is zoals het is. Tenzij we in beroep gaan – ik moet eigenlijk zeggen ‘gingen’, want de…

zaterdagochtendbeeld

zo staan en liggen ze loeiend in hun vel en koe aan koe onder de vriezende kou ~ het land dampt nog na van een nacht vol maan ~ ik hou in, kadreer en kringel een wolkje warme adem de ochtend in ~ er roert niet eens een blad Foto genomen aan de zorginstelling van…

een koude douche

“Come, little leaves,” said the Wind one day. “Come to the meadows with me and play. Put on your dresses of red and gold. For summer is past, and the days grow cold.” uit een kindergedicht van George Cooper   Er staat behoorlijk wat wind vandaag. Van zodra ik de woorden intik, twijfel ik over…

op een blauwe maandag

De dag begon als duizend in een dozijn. Opstaan, ontbijt klaarmaken, hapje eten, een kattenwasje, mezelf in een comfortabele werkjurk hijsen, onze vier kippen uitlaten, de echtgenoot uitwuiven, de ‘goeie’ glazen van het moederdagfeestje met de hand afwassen, opruimen zodat de poetshulp het intensievere werk kan doen, zoon vier (tegen zijn zin) uit bed halen,…

De Gakkende Ouder(s)

Trouwe lezers en lurkers herinneren zich misschien dat ik zo ongeveer een jaar geleden vrijwillig redactielid werd bij de Nieuwsbrief die de zorginstelling waar zoon vier verblijft vijf keer per jaar de wereld in stuurt. Tot op heden fungeerde ik daar vooral als vliegend(e) reporter/ manusje-van-alles, maar na afloop van de vorige redactieraad (waarvoor ik…

je liefde gaat op aan de tijd*

  aan een duizelingwekkende 60 minuten per uur sporen we de toekomst in ~ daarom vraag ik je: ga zitten en schrijf me een mooie zin ~ om in mijn jaszak te stoppen voor ik ga ~ ik vouw ‘m dan weer open in het raampje van de trein ~ “jij was het beste van…

de geur van regen

En zo zitten we hier – côté jardin –  op ons terras met ontbijt, twee kranten en met elkaar. Op de achtergrond klinken enkele vogels en het water van onze nieuwbakken fontein. Natuurlijke geluiden tussen het gezoem van auto’s in de verte. Heel even klaarde het op en probeerde de zon een doorbraak te forceren,…

een heel aparte musical

Het is ondertussen al een maand geleden dat ik mocht ‘uitrukken’ voor mijn tweede ‘grote’ opdracht – een stukje schrijven over een musical – als vrijwilliger in de zorginstelling van zoon vier. Het zou een heel aparte musical worden. De Seizoenen, gespeeld en gezongen door een 25-tal kinderen en jongvolwassenen van het BuBaO (Buitengewoon Basisonderwijs)…