in een romantische bui

een oud prieeltje  en wij daaronder, in een  tuin vol poëzie ~~ gazebo dreaming: two souls and a starry night, the winds whispering  

kringloopgedachte

Het oudste en kleinste hondje van zoon twee en zijn geliefde is niet meer. Wat rest, ligt in hun tuin te rusten. Onder een vers aangeplant olijfboompje mét opschrift. Opdat ze verder kan leven. In hun verdriet zit symboliek. De kringloop van leven en dood. Ik vind het mooi. Vanuit mijn luie zetel kijk ik…

het voorbijgaan

… haar kleur sloop in mij laat niet meer los alleen dan als het witte laken van voorbij zijn eens mijn gezicht voorgoed bedekt … (uit: Als de magnolia bloeit – Laurens Windig) Niet toevallig, denk ik, als ik het stukje van Guinevere Claeys vanmorgen lees. Niet toevallig dat de magnolia beeld én decor is…

ondersteboven

  bomen groeien uit hun takken en in het water drijven wolken   foto ‘Throwback Thursday’ : genomen tijdens een wandeling op het Ijsepad met ons kleinzoontje. 🙂  

je liefde gaat op aan de tijd*

  aan een duizelingwekkende 60 minuten per uur sporen we de toekomst in ~ daarom vraag ik je: ga zitten en schrijf me een mooie zin ~ om in mijn jaszak te stoppen voor ik ga ~ ik vouw ‘m dan weer open in het raampje van de trein ~ “jij was het beste van…

krijtverfeffect

  bleek als krijt en poedermat bibberde het land onder een wintervliesbehang      

golfspel

met het schuim op de lippen, een golfpartijtje aan het noordzeestrand ~~~ Uit het arsenaal zee- en strandfoto’s in mijn wolkopslag. 😉

doodgewone dingen

gedroogde lotus en  stokjes kaneel: herfstsfeer met de geur van Sinterklaas Eéntje voor de rubriek: dingen die mijn hart doen zingen. 😉  

(h/v)er-rijzen

zoals een paal met het hoofd boven water ~ terwijl dat water tot aan knieën reikt en nog even niet aan lippen staat ~ zo oogt hoop die leven doet ~ zijn smaak is zoet  🙂 foto genomen aan het meer van Genval  

winteruur

Het is de eerste zondagochtend van de herfstvakantie. Het licht dat door de houten jaloezieën naar binnen valt, trekt zich niets aan van het winteruur waarin we zijn beland. Ik ben wakker voor de wekker en sluip stilletjes naar beneden. Als ik mijn neus buiten de achterdeur steek, slaat de kou er zich als een…