Lieve lezer, Het liep al tegen elven toen de postkoets met het roodzwarte logo vanochtend de steile straat kwam afgedokkerd en halt hield voor ons huis. Tussen de woendagse stapel brieven sprong de lange, gele envelop meteen in het oog. Op de voorzijde prijkte, in … Lees verder een eerste fluisterbrief
Het rosse gras rond de droogspin lag bezaaid met jonge, muisgrijze veertjes. Wat verderop een donkere schim. De trieste rest van wat gisteren nog tweette en ‘vogel’ heette. Koudweg gepakt door één van de katten uit de buurt. Wat heb ik die beesten al verwenst! … Lees verder dat ding met veertjes
Vrijdagavond en weer slaan we een week om. Na twee dagen in overwegend grijs valt elk kleurverschil op. Een gelige filter trekt over het avondlicht. Sfumato in sepia. De dampende kruinen lijken niet meer van deze wereld en er hangt onweer in de lucht. Op … Lees verder huismusgewijs
een wind steekt op en blaast het bootje weg van het strand; elk vroeger lost op en wensen voor later hangen in zilte zeilen Foto genomen op een zonnige dag rond Hemelvaart 2018, ergens tussen Breskens en Groede in Zeeland. De Japanse dichtvorm heet tanka.
Als ik de kamerluikjes naar de tuin opensla, kijk ik in het oog van een staalblauwe lucht. Vogels fladderen en fluiten er kwiek en olijk doorheen. Vrijwel onmiddellijk nestelt zich een oorwurm in mijn hoofd. Op een mooie Pinksterdag als het even kon liep ik … Lees verder Op een mooie Pinksterdag …
guur en rauw het nu als de stem van Sheryl Crow I’m gonna soak up the sun hoe dan? vraag je want ze slaapt I’m gonna tell everyone to lighten up tja, zo kan het ook onder één hoedje spelen met de bloemen op het … Lees verder bermgedicht
Misschien heb ik deze foto al eens gebruikt. Ik nam hem vier jaar geleden in het Meerdaalwoud, even nadat ik zoon vijf naar zijn hogeschoolcampus had gebracht. De dreef door het bos is van daaruit de kortste en mooiste weg naar huis. Het is alsof … Lees verder van de hak op de tak
misschien is dit geen kooi maar veeleer een cocon die je toelaat te metamorfoseren in iets moois ~ hoe doe je dat op je wenkbrauwen lopen of boven je wimpers gaan? mij is het nog nooit gelukt onderduiken in eigen stilte dan weer wel ~ … Lees verder coronaal gefrons en ook wat meligheid
nu is van kalifornies goud de tijd dichtte Van Ostaijen ~ gisteren zag ik het in ~ ganzen aan de waterkant gemanteld door een sterrevende zon ~ foto’s: Park van Tervuren, gisterenavond rond 21u. ‘Valavond’ van Paul Van Ostaijen vind je hier.
De week werd doormidden gesneden door een kort bezoek aan zoon vier. Amper had ik hier geschreven dat we een contact ‘arte plexi’ – zittend achter een kuchscherm – niet zagen zitten of de sociaal assistente van de zorginstelling belde ons op met sussend nieuws. … Lees verder van zoon vier naar Zwette Jean
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.