dobberend in leegte

Enkele nachten slecht slapen en mijn hoofd verwatert tot een wattenzee waarop zo goed als niets meer dobbert. De kans dat er dan, bloggewijs, iets nieuws uit diepten van hersenkronkels aanspoelt, is klein. En het gebeurt elke zomer opnieuw. Zelfs nu er luikjes zitten aan de slaapkamerramen. Zelfs als het Belgische weer vierkant draait en…

Met stip het mooiste …

… kevertje (al is een meikever natuurlijk ook niet mis), het lieveheersbeestje. En er zitten er hier nogal wat. Misschien als natuurlijk wapen tegen het legioen bladluizen op de rozenknoppen. Ik weet het niet. Het is alleszins een dankbaar onderwerp om de mogelijkheden van mijn nieuwe compactcamera (een vroeg verjaardagscadeau van de echtgenoot) uit te…

op naar een spetterend 2020 !

2020 ~ zo’n jaar met een schrikkelend dagje meer   om   te vonkelen en te parelen, te bruisen of te sprankelen ~ en zo nu en dan of zoveel als nodig helemaal ‘plat’ te gaan  maar altijd en liefst spelenderwijs weer op te staan ~ en te mousseren te scintilleren te petilleren   in…

we slaan weer een blogpagina om …

Met 917 gepubliceerde berichten op zijn conto begint dit blogverhaal stilaan uit naden en voegen te barsten. Nooit gedacht dat dit “probeersel, een stukje therapie misschien, een hersenoefening ook, om niet te verzanden in louter huishoudelijke taken” (september 2015) na relatief weinig moeite maar vooral veel letterpret zou uitgroeien tot deze lijvige turf van gespuide…

spaken in de blogwielen

het jaar sluit haast zijn deuren hangt de maanden aan de haak er moet nog wat roteuren eer ik weer aan ’t bloggen raak 😉 Fijne maandag!  

maandagochtend

Tegen de heuvel aan de overkant van onze tuin kleeft mist. Een wazige, gelaagde sluier die het felle geel en het roestige bruin van de herfst tempert. Vandaag is rozezakkendag*. Een moment van gluren bij de buren. Want willen of niet, wat er in hun zakken zit en hoeveel het er zijn, vertelt iets over…

we hebben het weer gehad

Zondagochtend in de Drôme Provençale. We staan op met zon en 24°. Een azuurblauw laken hangt strak gespannen aan onzichtbare luchtdraden. Er is geen rimpel te zien. Zelfs geen pluisje wit. Maar eens voorbij Lyon duiken ze ongenadig op. Eerst schaapachtig wit en dan alsmaar dikker, grijzer en zwaarder. In Noord-Frankrijk zit de lucht potdicht….

grillen

Met de regelmaat van de klok werk ik met een snelkookpan. Liggen de ingrediënten gewoon voor het rapen – mise-en-place is essentieel – en flans ik de logjes in geen tijd in elkaar. Met kruiding en al. Soms staan de logjes te pruttelen op een zacht vuurtje. Een soort van slow cooking, zeg maar. De…

Alles komt terug

De ochtend opent blauw en klaar. Vogels tweeten er vrolijk op los (ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar hier wemelt het ’s ochtends van de gevleugelde vrienden). De schrijfopties zijn legio. Zo zou ik het bijvoorbeeld kunnen hebben over zoon drie die het voortaan zónder wijsheidstanden moet doen en mét een zweempje…

Ik pas.

Het is zo’n kille, winderige en miezerige dag middenin de (Vlaamse) krokusvakantie. De eerste dag van de Vasten. Het begin ook van de 40 Dagen Blog(gen) Challenge. Een bloguitdaging waarvoor ik, net als de voorbije jaren, ga passen. Ik pas omdat het kleed me niet past. Niet bij me past. Want ik begon dit blog…