huismusgewijs

Vrijdagavond en weer slaan we een week om. Na twee dagen in overwegend grijs valt elk kleurverschil op. Een gelige filter trekt over het avondlicht. Sfumato in sepia. De dampende kruinen lijken niet meer van deze wereld en er hangt onweer in de lucht. Op de leipannetjes van de houten aanbouw klinkt geroffel maar veel…

Anna klaagt niet, althans niet over het weer

Gisteren zat ik om 9:00u bij de dokter. Niets ergs, hoor, maar we moeten nu ook voor elk papier, voor elk voorschrift op betaalde visite. (Het prikbord in de hal van de wachtkamer dat ooit wemelde van getelefoneerde, gratis briefjes aan patiënten oogt deze dagen leeg. En vergeeld. ) Ik had slechts twee handtekeningen, wat…

de ochtend van de eerste dag

5u45 De ochtend kriekt in de Vaucluse. Van boven Mont Ventoux klinkt gerommel. Ik vang een glimp van buiten en zie hoe de lucht loodgrijs dichttrekt. In de verte kraait een haan. Hij houdt in. Alsof hij wacht. Verwacht. Op het ochtendterras schudt de wind de oleanders heen en weer. Luiken rammelen hier en bij…

een tussentijdse balans mét zonnehoed

De nacht zat vol bliksem en ik vol warme watten. Met van die stekeltjes die een woelrat van je maken in plaats van een (schone) slaapster. De laatste wakkere blik op de wekker viel om een uur of vier. De eerste van de ochtend nog geen vier uur later. Met een brak hoofd, een nog…

de knal

Een knal. Een regelrechte. En loeihard. Als in een ontploffing niet ver van je bed. We sprongen er ongeveer gelijktijdig uit, de echtgenoot en ik. Het was zo plots, zo hard, zo dichtbij dat we dachten dat het bij ons was. Dat we prijs hadden. Een blikseminslag of zo. Met schade. Een brand misschien. Je…

werelden van verschil

1 mei 1968 en vijftig jaar geleden … Ik ben bijna zes, zit aan een grote houten tuinbank middenin het bos en lepel een kommetje soep met balletjes uit. Boven mijn hoofd houdt een gigantisch rieten luifel de schaarse zonnestralen tegen. Met tientallen zitten we daar aan die meterslange tafel. Mijn ouders, hun ‘toneelvrienden’ en…

de trek naar binnen

Buiten dondert het aan de lucht en dikke regendruppels dopen het terras nog voor het zijn jonge keel kan openzetten. U raadt het al. Dit is een Belgische zomer. L’été belge. De lakens aan de draad hebben welgeteld drie kwartier buiten gehangen voor ik ze meegraaide op een vlucht naar binnen. De terrasdeur staat open…