het MDO

MDO = multidisciplinair overleg

Donderdagnamiddag iets voor half drie. Ik parkeer de auto zo ver mogelijk van het gebouw met de vergaderruimte. Kwestie van iets goed te maken, want ik heb vandaag nog niet gewandeld. Alleen maar rondgereden, opgeruimd en boodschappen gedaan.

Ik word verwacht in zaal 2 boven. Een koffie of liever een watertje? vraagt de ortho(pedagoge) die net de trap afkomt op zoek naar enkele natjes. Water graag, zeg ik. Ik heb thuis al koffie gedronken voor ik vertrok en ik wil nog een kopje sparen voor vanavond. We kruisen twee dames met een map. Eén ervan herken ik van ons bezoek aan de nieuwe leefgroep. De andere is een nieuw gezicht in de groep mensen die zoon vier hier omkadert.

Boven kom ik toevallig een schoondochter in spe tegen. Ze loopt hier niet zo toevallig stage tot einde maart. De vergaderruimte is goed gevuld. De meester is er, de ortho, de kine(iste), twee socio’s (een sociaal assistente van het MFC – van de jongeren dus – en ééntje van het FAM (van de volwassenen), drie opvoedsters van de nieuwe leefgroep, één opvoeder van de oude, een verpleegkundige en ikzelf.

Vandaag wordt het handelingsplan van zoon vier besproken en aangevuld. Zo’n MDO neemt een grote hap uit de namiddag. Maar alles wordt dan ook grondig doorgenomen. De medische toestand en de medicatie, de werking in de klas, ADL (activiteiten dagelijks leven) rond voeding, aankleden en wassen, de oefeningen met de kine, de praktisch-technische aanpassingen die in de nieuwe leefgroep moeten gebeuren opdat de zoon niet kan weglopen. Geen deuren of ramen kan openen die een gevaar vormen. Welke kranen moeten afgesloten worden. Alles wat er gezegd wordt, wordt getoetst aan hoe het thuis loopt. Aan wat zoon vier doet en niet doet, leuk vindt en wat niet. Het kind centraal. Er worden anekdotes verteld. Grappige en minder grappige. Ik probeer het me voor te stellen. Zoon vier op een loopband, zoon vier die de trap niet af wil, zoon vier met de hondjes in het park, zoon vier in Ikea, zoon vier met de koptelefoon op aan de computer, zoon vier aan het eten in zijn staanplank, zoon vier die badwater drinkt en kiekeboe speelt, … Het zou voer kunnen zijn voor een reeks prentenboeken à la Tiny gaat … 😉

Of er nog verwachtingen zijn vanuit de ouders?  wil de ortho wetenIk zeg van niet. Jullie zijn goed bezig. En de zoon komt graag. Dat is voor ons het belangrijkste. Als hij nog dingetjes bijleert, is dat mooi meegenomen. Ik zeg wel dat ik me afvraag hoe de zoon zal reageren als na juni het schoolleven helemaal en voorgoed stil valt. Of hij zich niet gaat vervelen bij de volwassenen? 

Ze proberen me unaniem gerust te stellen. De meeste jongeren stappen probleemloos over naar de volwassenen. En er zijn allerhande activiteiten. Het zal allemaal wel meevallen. Hij gaat dat goed doen.

Donderdagnamiddag half vijf. Twee uur later dus. Het MDO is afgelopen. Alles doorgenomen. We bedanken elkaar en iedereen vertrekt. Alleen de socio van de volwassenen blijft even zitten. Want zoon vier heeft nu wel de zekerheid van een deeltijdse plaats vanaf april, maar er is nog altijd geen budget. We hebben zelfs geen idee hoeveel dat pvb (persoonsvolgend budget) zal zijn. Of het genoeg zal zijn om alle zorg te betalen. Of er misschien wat overschot is voor opvang in speciale omstandigheden. Je weet maar nooit. Een huwelijk of begrafenis in de familie, een ziekenhuisopname van één van ons, een gebroken voet of hand waardoor er iemand niet kan rijden, enzovoort. Er kan zoveel gebeuren …

We wachten dus. We wachten af. Zoals zo vaak. En in afwachting blijft de zoon waar hij is. Nog even.

 


FAM = Flexibel Aanbod Meerderjarigen

MFC = Multi Functioneel Centrum

27 gedachtes over “het MDO

  1. Het werkt allemaal veel te log. Dat je een paar maanden op voorhand nog niet weet hoe het gaat lopen wil toch zeggen dat ze met alles achter lopen. Of ze zien het enkel als job en hebben geen oog voor het menselijk aspect.

    Hopelijk verloopt het vlot.

    Liked by 1 persoon

  2. Door de inbreng van iedere partij moet er toch de best mogelijke zorg uitrollen, daar ga ik vanuit. Het lijkt me een goed gevoel dat je het niet alleen hoeft op te knappen, je staat er samen voor. Het is al zwaar genoeg van zichzelf. Nu de centen nog, maar dat komt vast goed!

    Liked by 1 persoon

  3. Lieve Anna,

    mijn schoonouders zijn in die stap naar een politieker getrokken; het is nu al 20 jaar geleden maar het was dat of niets, geen plaats en ook geen budget.

    nu zit schoonbroer goed waar hij is, of zoals mijn schoonmama verteld ‘het is en blijft een andere wereld’ wel een wereld waar het hart op de juiste plaats zit…

    het komt allemaal goed met zoveel ondersteuning lees ik, de rest komt…

    Liked by 1 persoon

      1. ik heb zelf even in de politiek gezeten zeer lokaal in de gemeente, even maar, maar als er zo een verhaal binnen kwam, dan ging het zijn weg vinden naar de juiste mens(en) binnen de partij. soms met een mooi resultaat… misschien kant iemand van je dichtbij vrienden iemand, als je dat wenst natuurlijk! dat is wel altijd wat extra stress…

        Liked by 1 persoon

      2. Awel ik dacht het, het is ook een verwrongen wereld hoor, en je krijgt een stempel mee… het komt zeker goed ook zonder tralala…

        Liked by 1 persoon

  4. En dan regelmatig berichten in pers dat de gemeentes zorg budget over blijken te hebben, dat de zorgverzekeraars grote winsten opbouwen enz. Allemaal heel veel extra belasting bij de toch al grote zorgen en belasting die mantelzorgers tóch al hebben. Ik hoop dat alles toch nog op z’n plaats valt.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s