loslaten

en

weer lees

ik dat je

moet kiezen voor loslaten,

alsof het een nieuwe religie

is, een hippe houvast, een doekje

dat pijn en verdriet stelpt, kreukels wegstrijkt

en aanslagen op je ziel verijdelt; ik weet

het nog zo niet, want ik kan niet sturen

met één hand en bovendien heb ik ook vreselijke hoogtevrees.

 

De foto is genomen bovenop Mont Ventoux op een zeer winderige dag in juli. We moesten ons vastklampen aan de auto om niet te gaan vliegen. 🙂

 

36 gedachtes over “loslaten

  1. Het is een oude religie, is niks nieuws meer! Toelaten is beter en loslaten kan alleen als je de emoties verwerkt hebt, maar dan komen er weer nieuwe emoties, want het leven is nou eenmaal geen rechte of opwaartse lijn het heeft ups en downs. Wat je wel kan doen is niet al je gedachten en jezelf en het leven te serieus nemen. Geen extra gewicht leggen op gedachten dan wordt het zo zwaar. Maar dat is maar mijn visie mag je ook aan je laars lappen 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Al ging ik ooit veel naar Frankrijk, op de Mont Ventoux was ik nog nooit. Misschien kom ik er nooit meer.

    Te veel wind waait dan wel spinrag uit je hoofd maar neemt ook nog je adem af.

    pske: ik denk dat er te veel fietsers op de Ventoux zitten om me met een gerust hart naar boven te laten rijden (met twee handen aan het stuur).

    Liked by 1 persoon

  3. Er duiken toch altijd zulke zaken op, “waarheden” die dan iedereen als waarheid aanneemt. Ik heb het er soms moeilijk mee, ik weet ook wel dat loslaten kan helpen, maar het is GEEN absolute remedie. Zo las ik ergens “wat je niet goed vindt bij anderen, verander dat bij jezelf”…overgeven moest ik ervan. Zo kan ik nog wel een aantal “waarheden” opsommen.
    We zijn allemaal wie we zijn en verwerken doen we allemaal op onze eigen manier.
    Je logje raakt me, mooi gezegd lieve Anna!

    Liked by 4 people

      1. Om maar te zeggen dat ik er ook moeite mee heb, met de bijna verplichting tot loslaten. Soms gaat dat gewoon niet. Ik parkeer die dingen in een hoekje, kijk er dagen niet naar om en boef, opeens moet ik ze toch weer onder ogen zien.

        Liked by 2 people

  4. Mja, ja … loslaten. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Zo denk je dat je iets verwerkt hebt, zo bots je weer tegen iets anders aan…lol. Al spreekt het citaat van Franciscus me wel erg aan. Ach, ieder heeft zijn eigen tempo om te verwerken en los te laten ☺ Machtige foto!

    Liked by 3 people

  5. Dankjewel voor je prachtig logje !

    loslaten met kreuken! daar heb ik altijd zin in !

    je hebt gelijk Annaberg, het is een proces,
    je parkeerde eerst een hele boel, om dan te merken dat al dat ‘geparkeer’ eens even op geruimd mag worden…
    ik geef zeker en vast ook Matroos een punt, sommige dingen vasthouden en ja hoor ook koesteren, ja dat hoort er zeker ook bij!

    liefs
    Esther

    Liked by 1 persoon

      1. Oh la la, je raakt een gevoelig punt Annaberg ! ik heb moeten loslaten van die gevoeligheid omdat ik anders niet meer helder kon voelen en denken… die dingen die blijven plakken zoals duct tape, ja ik herken het, ik ben er zelf helemaal niet, alleen heb ik een begin gemaakt in een proces van nu al 1 jaar… Matroos spreekt een prachtige levenswaarheid uit, ik dank ze voor haar woorden…

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s