maandagavond de zon ging bloedrood onder en o zo mooi dat ik dacht: ik gooi er gauw een stolp overheen dan blijft ie langer vers a piece of cake en kijksnoep voor bewolkte avonden
Auteur: anna b.
inclusief koken
Ik heb sinds kort een nieuw statuut. Dat van vrijwilliger. Helemaal officieel, want inclusief een gehandtekende overeenkomst én een bewijs van goed gedrag en onbesproken zeden. 🙂 Voortaan ga ik enkele uurtjes per maand ‘helpen schrijven’ bij de Ga(n)zet, een digitale nieuwsbrief van de zorginstelling waar … Lees verder inclusief koken
Zo’n dag …
waarop het voor geen meter loopt en elke stap er één te veel lijkt waarop alleen ademen al moeite kost waarop je hoofd moe is en jij zwaar bovendien waarop je zin in buiten sputtert, je fut op wolken drijft waarop Dafalgan niet blust en … Lees verder Zo’n dag …
vanzelf
minimalisme: in de mist wordt elk teveel vanzelf uitgewist
alsof je de buitenlucht mist
Als ik een dag niet buiten ben geweest, voelt dat de laatste tijd als een gemis. Is het alsof ik niet alleen het wandelen, maar de buitenlucht zelf mis. Maar kun je die wel missen zoals je mensen mist? Als in: het spijtig vinden dat … Lees verder alsof je de buitenlucht mist
“Steeds blijf ik u beminnen”
Het is de titel van een bijzonder boekje van Mark Traa, vorig jaar uitgegeven bij Meulenhoff. Een verzameling ‘Liefdesoproepen uit vervlogen tijden‘: contactadvertenties, zoekertjes en oproepen uit de oude doos. Verzameld uit krantenarchieven van de periode 1840-1940. De ‘oproepen’ verschijnen ook op een Instagram-account die … Lees verder “Steeds blijf ik u beminnen”
een haibun tot slot
Elke ochtend opnieuw stap ik door de tuin met slechts één missie: de kippen voederen en ze uit hun nachtslot haken. Vossen en marters tieren hier welig en na enkele bloederige slachtpartijen onder ons pluimvee hadden we er onze buik van vol. Onherroepelijk. Bij valavond … Lees verder een haibun tot slot
stof tot denken
erger nog dan gevoel dat snijdt en niet in woorden past, is horen/zeggen “dat is zo erg toch niet!” wie weet hoe scherp de schaar, hoe kreukelig het stof, hoe dun de voering die wel dempen en beschermen kan, maar – éénmaal klem – ook … Lees verder stof tot denken
een slinger van elfjes, bloemen met een A en een vleugje karamel
bloemen houden van mensen, je hoort het overal maar vaak is * ook het omgekeerde het geval, worden mensen blij van bloemen om * hen heen, met namen als klokjes. ik noem er méér dan * één: de anemoon met haar naam ‘zoo schoon’, de … Lees verder een slinger van elfjes, bloemen met een A en een vleugje karamel
zo hoor je het ook eens van een ander
the older you get the more you realise you have no desire for drama, conflict and any kind of intensity you just want a cosy home a nice book and a person who knows how you drink your coffee Anna LeMind Een onvertaald vrij … Lees verder zo hoor je het ook eens van een ander
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.