De ochtend opent blauw en klaar. Vogels tweeten er vrolijk op los (ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar hier wemelt het ’s ochtends van de gevleugelde vrienden). De schrijfopties zijn legio. Zo zou ik het bijvoorbeeld kunnen hebben over zoon drie die … Lees verder Alles komt terug
Midden het zoeken naar zin in onze tijdelijkheid, slaat zinloosheid weer genadeloos toe. Van Christchurch – what’s in a name!? – tot Utrecht doet wapengeweld slacht-offers en hun geliefden schrijnen, wordt haattaal verknipt, gedeeld, herhaald en zelfs belichaamd. In naam van wie? Van wat? En wij maar … Lees verder er zijn nauwelijks woorden voor
… haar kleur sloop in mij laat niet meer los alleen dan als het witte laken van voorbij zijn eens mijn gezicht voorgoed bedekt … (uit: Als de magnolia bloeit – Laurens Windig) Niet toevallig, denk ik, als ik het stukje van Guinevere Claeys vanmorgen … Lees verder het voorbijgaan
Toen ik enkele maanden geleden, op zoek naar een B&B voor één nacht en niet te ver van de congresstek, het wereldwijde net afschuimde, viel mijn oog op Hoeve Welgelegen in Vlissegem-De Haan. Zoals altijd voor ik toehap, las ik recensies van vroegere gasten en … Lees verder een welgelegen ontbijt
Als verwachtingen hoog gespannen staan, wil de realiteit die wel eens neerslaan. Loeihard, als de regen die gisteren viel. Striemend als stormwinden aan zee. Je raadt het al. Ons allereerste bezoek aan het door sommigen onder jullie bejubelde kustplaatsje De Haan aan Zee (Coq sur … Lees verder Gezandstraald
donkere wolken drommen dreigend samen boven zee. grauwe golven volgen gedwee Wat een ‘latte karamel‘ op maandag al niet vermag! 😉 Morgen wordt een speciale dag. Dan rijden we naar De Haan aan zee. De echtgenoot strijkt er enkele dagen neer met het werk en … Lees verder karamellenverzen in het oog van de storm
Watervogels vliegen af en aan. Strijken neer in deze veilige haven voor rust en overschouwing. Met vleugels en instinct als drijfveren klapwieken ze door de ochtend. Ze geven me het nakijken. Want vanaf de kant lijk ik meer eiland nog dan hun geboomte in … Lees verder Throwback Thursday
Het is twee uur in de namiddag. Het noodpoetsen is achter de rug en ik kraak in al mijn voegen. De vaste hulp is nu al meer dan een maand ziek en de vervangster die vandaag zou komen, stuurde haar kat. Verkeerde bus en ons … Lees verder wabi sabi op de salontafel
Het is zo’n kille, winderige en miezerige dag middenin de (Vlaamse) krokusvakantie. De eerste dag van de Vasten. Het begin ook van de 40 Dagen Blog(gen) Challenge. Een bloguitdaging waarvoor ik, net als de voorbije jaren, ga passen. Ik pas omdat het kleed me niet … Lees verder Ik pas.
reikhalzend en schoorvoetend als eerste liefde bedauwde kro-kusjes uit eigen tuin Vertraagd en later dan elders laten de bloembollen die we hier in het najaar plantten nu toch hun frisse kopjes zien. Zijn ze niet helemaal om te … zoenen? 😉
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.