zo’n dag van wachten en voor-wachten In de zomer van 2016 kwam de Tour de France op een boogscheut van ons vakantieadres voorbij. Op le quatorze juillet nog wel. Een ideale gelegenheid om de wielerkermis vanop de eerste rij mee te maken. Het … Lees verder 59 ~ zeswoordverhaal: wachten
we hoefden niet naar zee om uit te waaien en stormschade te meten: het pad lag bezaaid met afgerukte wilgentakken, eikels en kastanjes en trosjes van zwarte els. Bomen kraakten en piepten als schurende scharniertjes, gakkende ganzen vluchtten in V-formatie weer weg en de … Lees verder storm op het pad
Voor ik van wal steek met ons verhaal van gisteren, doe ik even een woordcheck. Op de woorden “open” en “rondleiding“. Controleren of ik toch niet iets over het hoofd heb gezien. Want dan heb ik hier geen recht van spreken natuurlijk. De check bevestigt … Lees verder Open Poortendag 2017
vorig jaar kwam ik je tegen op een wandeling door het bos en zoals je daar ligt tussen de varens en de bomen, een slapende huls van gewapend beton, met grote en kleine gaten in je verdediging, kan ik me nauwelijks voorstellen dat je ooit … Lees verder 58 ~ ode aan ‘den bunker’
Het was er de voorbije dagen niet van gekomen en dan mis ik het, maar er was te veel anders om ook nog in alle rust te bloggen. Vanochtend, met een hoofd dat veel te weinig heeft geslapen door een opspelende maag, lukt het wel. … Lees verder over het weer, de dag van gisteren en wat ik momenteel lees
Mijlpalen hebben per definitie meerdere kanten. Die van ‘de eerste keer’ en die van ‘voor het eerst niet meer’ bijvoorbeeld. Vandaag is het in dit huis het tweede. Want voor het eerst in 26 jaar gaat er op 1 september niemand van dit gezin de … Lees verder 57 ~ mijlpalen
Net nu het in dit lijf en hoofd weer even minder gaat – iets met onherstelbare schade na een burn-out, de tijd van het jaar, kreukjes hier en daar en last met loslaten -, vind ik een op-kikkertje in mijn brievenbus. Een vakantiekaartje uit de … Lees verder een klein gelukje uit onverwachte hoek
de avond viel en brak in stukken vaneen * kleuren lijmden de brokken (Een avondwandeling in eigen straat en het gratis schouwspel dat daar gisteren werd opgevoerd. 🙂 )
en weer lees ik dat je moet kiezen voor loslaten, alsof het een nieuwe religie is, een hippe houvast, een doekje dat pijn en verdriet stelpt, kreukels wegstrijkt en aanslagen op je ziel verijdelt; ik weet het nog zo niet, want ik kan niet sturen … Lees verder loslaten
Het bestaat dus echt. Naast de zondagse, maandagse en winterse blues bestaat er dus ook iets als de augustus-blue-s. Het vervelende gevoel dat mensen overvalt als augustus een laatste spurt trekt richting herfst. Als school en werk dichterbij sluipen en het gevoel dat je misschien … Lees verder augustus-blue-s
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.