smaken van vroeger

C’est un beau roman. C’est une belle histoire. C’est une romance d’aujourd’hui … Weinig liedjes die zo kunnen wurmen als dat van Michel Fugain. Overlevende evergreen uit 1972, een vrije, kommerloze tijd. Zonovergoten. Geurend naar vakantie en een leven in het nu. Een fijne B&B in de Drôme Provençale post foto’s van abrikozenboompjes in bloei….

we hebben het weer gehad

Zondagochtend in de Drôme Provençale. We staan op met zon en 24°. Een azuurblauw laken hangt strak gespannen aan onzichtbare luchtdraden. Er is geen rimpel te zien. Zelfs geen pluisje wit. Maar eens voorbij Lyon duiken ze ongenadig op. Eerst schaapachtig wit en dan alsmaar dikker, grijzer en zwaarder. In Noord-Frankrijk zit de lucht potdicht….

zuiderse kruiding

Nog even en we ruilen ons vertrouwde ‘peper en zout’ voor provençaalse geuren en smaken.  ~ Dan valt dit blogleven even stil. ~ Maar vanuit de verte, op het lome middaguur, hoor je wellicht de krekels zingen: “tot gauw!”          

columbussen

Columbussen is meer dan zomaar een nieuw werkwoord. Meer dan een gemotoriseerde activiteit tussen A en B, met alles wat daartussen ligt. Het is, voor wie wil, een state of mind. Een antwoord op doordrammende hectiek, een vuist tegen verre vliegvakanties en gulzige all-in formules, een afkickmiddel zelfs voor controlefreaks. Het is een pleidooi voor…

uit het rijk der ver-beeld-ing

~~~ er was eens een koffer op poten met vrolijke ogen als sloten zijn lip hing wat vreemd misschien wat ontheemd toch heeft hij van ’t reizen genoten ~~~   Hauterives. Een onooglijk dorpje in de noordelijke Drôme, in de driehoek Valence-Grenoble-Lyon. Het Palais Idéal du Facteur Cheval. Dat stond al enkele jaren op ons…

eb van een thuiskomst

als het eb is in je leven, is het goed strandjutten (quote uit een blogpost van levensjutter Anuscka) Dat we weer thuis zijn. De geuren, kleuren en geluiden van de Midi ingeruild voor die van Zuid-Dijleland. Geen wuivend paarsblauw of zonnebloemgeel hier, maar een verdwenen grasgroen en dorstige, donkerrode geraniums met een zonneslag. Weg zijn…

aan de overkant van Avignon

Juli in Avignon. Dat is canicule. En theater. Hitte in festivalsfeer. Met kunst en animatie in straten en op pleinen. Combo’s, solisten, levende beelden, clowns, mimespelers, fakirs, fietsende acteurs, … , ze zijn er allemaal. Samen met Drukte en Lawaai. En massa’s toeristen uit alle hoeken van de wereld.  Een paar uur van dat bont…

almaar gekker

Het wordt elk jaar gekker. En driester. Drukker ook. Dat hebben we de voorbije vijf jaar zelf kunnen vaststellen. De rit vanuit Venasque – telkens opnieuw een belevenis omwille van het spectaculaire landschap – gevaarlijker door tegenliggers. De parking elk jaar wat vroeger vol. De bezoekers talrijker, luidruchtiger en meer opdringerig.     Ik schreef…

positivo

Als je de tijd in een mal kon gieten – er een mensje van maken kon bijvoorbeeld – dan was de voorbije week beslist een positivo! Het was een week waarin ik jarig was en een uniek getal in de schoot geworpen kreeg. 55, helemaal vanzelf. 😉 waarin we reisden in tijd en ruimte. Meer…

45 ~ déjà vu

De laatste zaterdagavond van mei. De warmte van de dag hangt in huis en maakt ons loom. Nadat we zoon vier hebben klaargemaakt voor de nacht, plof ik in de zetel met het zapbakje. Mijn ogen blijven hangen op Eén waar net A Good Year met Russell Crowe en Marion Cotillard begint. Een film uit…