in je eentje krijg je geen burn-out/bore-out

Om nog even terug te komen op burn-out...

Er wordt dezer dagen veel over bericht en dankzij een geüpdatete wetgeving rijzen er hier en daar zelfs preventie-initiatieven op. Feniksen uit het spoor van as dat burn-outs achterlaten.

Heel mooi, natuurlijk, die initiatieven, maar sommige daarvan doen mijn wenkbrauwen heel erg fronsen. In kramp trekken bijna. Dingen als ‘werkvloerbabyborrels op vrijdagavond’ of ‘avondzwemmen met de collega’s’. Ik twijfel niet aan de goede bedoelingen achter die dingen, maar ze zijn vooral leuk voor wie het op het werk al leuk vindt. Hij en zij gaan op dat werk zoveel lol hebben dat ze niet meer naar huis willen. Maar die after-work lol is een serieuze doorn in het oog van wie dreigt op te branden, en dus blijft hij of zij er liefst weg. Ze zijn net dat uur te veel voor wie ziek dreigt te worden van verveling, want hij of zij wil zo snel mogelijk naar huis. Voor hen brengen happy hours in het water geen verkoeling, voor hen wordt de vlam door een glaasje cava met olijven op een stokje niet meer aangewakkerd. Omdat burn- en bore-out altijd relationeel zijn. Freek Van Looveren schreef daarover een zeer zinnige column in de Standaard (30 januari 2015). Een fragment:

“Een moeilijke relatie met collega’s op het werk of met een leidinggevende is bijna altijd de hoofdoorzaak van een burn-out. Je mag zoveel sociale activiteiten organiseren als je wil, ze spreken de burn-out-gevoelige medewerker niet aan, integendeel. Er zijn randfenomenen zoals de levensloopfase of fysieke omstandigheden die burn-out kunnen versnellen, maar de hoofdreden ligt in slechte relaties: in je eentje krijg je geen burn-out.”

(http://www.standaard.be/cnt/dmf20150129_01501001)

Afgelopen zomer kaartte Frouke Vermeulen het probleem van bore-out – ja, dat bestaat ook – aan in het Journaal op Eén en ze schreef er het boek Vechten tegen Verveling over. Ik heb het nog niet gelezen, maar ben dat wel van plan. Want de symptomen van burn- en bore-out zijn naar het schijnt dezelfde. Want burn- en bore-out zijn allebei stressgerelateerde aandoeningen die aan een strak tempo uitdijen, zoals bosbranden in Californië.

Alertheid voor de problematiek kan misschien voorkomen dat er – onnodig – nog meer bomen door het vuur worden aangetast en geveld. Om tijdig te kunnen blussen. Opdat het bos overeind blijft. Opdat er voldoende bomen en zuurstof overblijven om dat andere vuur aan te houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s