Het is ondertussen al een maand geleden dat ik mocht ‘uitrukken’ voor mijn tweede ‘grote’ opdracht – een stukje schrijven over een musical – als vrijwilliger in de zorginstelling van zoon vier. Het zou een heel aparte musical worden. De Seizoenen, gespeeld en gezongen door … Lees verder een heel aparte musical
Bij gebrek aan visus* is zoon vier zeer auditief ingesteld. Zijn oren staan altijd gespitst op geluiden die hij** leuk vindt: motoren, de vuilniskar op straat, liedjes van K3, plopperdeplopperdeplop, blaffende hondjes, de intro van de Lotto-uitslagen op tv, … Hij herkent ze van bij … Lees verder start van het buitenseizoen
Vanochtend op het Inclusiepad aan de zorginstelling van zoon vier … In de verte vier huppelende hertjes. Te snel voor een foto.
Maandagochtend 10:00u. Ik heb met een oud-collega/vriendin afgsproken in een ontbijt-/lunchbar aan de rand van de stad. Ondanks het uur, zit de zaak afgeladen vol. We wachten eerst staande aan de bar en schuiven snel in als er een piepklein tafeltje vrijkomt. Vrijwel onmiddellijk begint … Lees verder over de Kleine Prins die kwam logeren en een te krappe korf
Een koude 18de maart en toch slaan vandaag heel wat zorginstellingen hun deuren open voor het publiek. Achter hun verborgen muren en gesloten ramen wordt onmisbaar en broodnodig zorgwerk verricht. Net als in al die gezinnen waar elke dag gemanteld wordt door en voor ouders, … Lees verder dag van de zorg
tussen elk begin en zijn einde het leven dat graag jojoot Terwijl de voorspelde vlokjes uit de grijze buitenlucht vallen, overloop ik de voorbije week. Die liep niet rustig kabbelend, maar intens en ook wat hectisch. Tussen de uiteinden ervan lagen uitersten. Want het ging … Lees verder uitersten
Het is woensdagnamiddag 15.30u en de tweejaarlijkse mammografie is achter de rug. Soms, heel soms moet je in Gasthuisberg zelfs niet wachten. 😉 Ik meld me aan, word vrijwel onmiddellijk binnengeroepen – sorry, bomvolle wachtzaal! – en gevraagd ‘het bovenlichaam vrij te maken‘. De verpleegster … Lees verder Anna in de cafetaria van het ziekenhuis
het begon heel lief met een restje regenboog aan de horizon ~ maar dan, op geen tijd, pakten jachtige wolken zich samen tot een ~ wattig kluwen in een choreografie die geen regie behoeft ~ snel en zwaar jaagden watermassa’s mekaar na op een vlucht … Lees verder showtime!
Ik heb sinds kort een nieuw statuut. Dat van vrijwilliger. Helemaal officieel, want inclusief een gehandtekende overeenkomst én een bewijs van goed gedrag en onbesproken zeden. 🙂 Voortaan ga ik enkele uurtjes per maand ‘helpen schrijven’ bij de Ga(n)zet, een digitale nieuwsbrief van de zorginstelling waar … Lees verder inclusief koken
Elke ochtend opnieuw stap ik door de tuin met slechts één missie: de kippen voederen en ze uit hun nachtslot haken. Vossen en marters tieren hier welig en na enkele bloederige slachtpartijen onder ons pluimvee hadden we er onze buik van vol. Onherroepelijk. Bij valavond … Lees verder een haibun tot slot
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.