Het is ondertussen al een maand geleden dat ik mocht ‘uitrukken’ voor mijn tweede ‘grote’ opdracht – een stukje schrijven over een musical – als vrijwilliger in de zorginstelling van zoon vier. Het zou een heel aparte musical worden. De Seizoenen, gespeeld en gezongen door … Lees verder een heel aparte musical
het begon heel lief met een restje regenboog aan de horizon ~ maar dan, op geen tijd, pakten jachtige wolken zich samen tot een ~ wattig kluwen in een choreografie die geen regie behoeft ~ snel en zwaar jaagden watermassa’s mekaar na op een vlucht … Lees verder showtime!
Ik heb sinds kort een nieuw statuut. Dat van vrijwilliger. Helemaal officieel, want inclusief een gehandtekende overeenkomst én een bewijs van goed gedrag en onbesproken zeden. 🙂 Voortaan ga ik enkele uurtjes per maand ‘helpen schrijven’ bij de Ga(n)zet, een digitale nieuwsbrief van de zorginstelling waar … Lees verder inclusief koken
Hoe kun je nu verliezen wat nog niet is (geweest)? Kwijtraken wat je nooit hebt gehad? Wat moet je dan met/op een dag die bij voorbaat verloren is? Afgeschreven nog voor hij goed en wel begint? Want gisteren al werd hij met zoveel woorden aangekondigd. … Lees verder een verloren dag?
een belt van bieten, baken op blakend land … en nog wegen te gaan Onder een dreigende lucht en met een wind die overal doorheen blies, stapten we gisterochtend het nieuwe inclusiepad af, een voor rolstoelen, fietsen en kinderwagens toegankelijke plattelandsweg op het plateau … Lees verder een bobbel in het landschap
In Jette staat een huis. Pal naast het UZ. Een klein zorghuis naast het grote en naar verluidt een unicum in de wereld. Villa Samson heet het, naar de hond van Gertje. Er wonen de vaste villakatten Misty en Luna en gehospitaliseerde patiënten kunnen er … Lees verder dieren als medicijn
geluk is iets kleins om op te knabbelen terwijl je in de zon zit (naar Jean Giraudoux uit het boekje Elke dag een beetje geluk.) Maandagochtend half tien. Zoals elke maandag breng ik zoon vier naar de dagopvang in de zorginstelling niet ver van ons … Lees verder de regenboog
Als we op zomerse avonden de zon willen zien zinken, moeten we op verplaatsing. Naar het westen. Om ze echt te zien zakken in de zee. Of, bij een instant verlangen, naar een plateau in de buurt. De Ijse, de beek achter onze tuin, slingert … Lees verder onvoorzien avondrood
annasblogeenjaarertussenuit.com 